اخلاق مهایانه :تغییر الگوهای هینه یانه وتاثیر آن در نجات‌شناسی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیئت علمی گروه ادیان شرق پژوهشکده ادیان و مذاهب وابسته به دانشگاه ادیان و مذاهب

چکیده

برخی پژوهش‌گران غربی معتقدند سنت مهایانه به شدت از سنت هینه‌یانه فاصله گرفته است. در واقع اینان معتقدند مهایانه معرف آیین بودای جدیدی است. زیرا، از یک سو، مفاهیمی را به کار می‌برد که در سنت اولیه چندان برجستگی ندارند، و از سوی دیگر، در مقابل سنت تیره‌واده ادعای برتری اخلاقی دارد. این جستار ضمن معرفی اخلاق مهایانه می‌کوشد نشان دهد که سرشت اخلاق مهایانه پیچیده است، به طوری که در برخی موارد نشان‌دهندۀ رشد و تحول آموزه‌های اولیه است و در مواردی هم در تضاد با آنهاست. اما در اخلاق مهایانه تقریباً هیچ دستور یا فضیلتی را نمی‌توان یافت که در نظام‌های اخلاقی دیگر مکتب‌های بودایی یافت نشود. این پژوهش همچنین نشان خواهد داد که اخلاق مهایانه در قبال اخلاق هینه‌یانه از چهار جنبه برتری دارد که عبارت‌اند از: دسته‌بندی اصول اخلاقی، نوع قواعد اخلاقی مشترک و خاص، گستردگی اخلاقیات، و عمق آموزه‌های اخلاقی. 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Mahayana Ethics: Change in Hinayana Paradigms and its Effect on Soteriology

نویسنده [English]

  • Alireza Shojaei
چکیده [English]

Some scholars believe that Mahayana Buddhism goes extremely far from early Buddhism. Indeed, they believe that Mahayana is a deviation from the early Buddhism; since Mahayana, as I myself believe, on the one hand, makes use of the conceptions which are not so much important in early Buddhism, and on the other hand, it claims to be superior to Hinayana as regards morality. This article will try to show that the nature of Mahayana ethics is complex; and there is evidence for its development in some respects. In either case it will be shown that Mahayana ethics contains no precepts and values which cannot be found in other major Buddhist ethical traditions. Mahayana texts indicate that Mahayana morality is superior to Hinayana morality. According to this view, Mahayana morality can be regarded as superior to its Hinayana counterpart in four respects: classifications of moral principles, shared and different moral rules, extension, and depth.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Mahayana ethics
  • Buddhism
  • perfections
  • meta-cognition
  • Karuna
پاشایی، ع. (1383). بودا، تهران: نشر نگاه معاصر.

ـــــــــ (1380). فراسوی فرزانگی، تهران: نشر نگاه معاصر.

سوزوکی، ب. ل. (1380). راه بودا، برگردان: ع. پاشایی، تهران: نشر نگاه معاصر.

AbhidharmakoŚa and Bhasya (1970). Swami D. Shastri (ed.), Varanasi: Bauddha Bharati; L. Poussin (tr.) 6 vols, new edition E. Lamotte, (tr.) MCB XVI, Brussels: Institute Beige des Hautes Btudes Chinoises, 1980.

Atasāhasrikā-Prajñā-Pāramitā with Haribhadra's Commentary called Āloka (1960). P.L. Vaidya (ed.), Darbhanga: The Mithila Institute; Edward Conze, (tr.) (1973). (for reading)

Bodhisattvabhūmi.Unrai Wogihara (ed.), Tokyo: no publisher provided, 1930-36.

Bodhisattva-Prātimoka-Sūtra (1931).(BPMS) N. Dutt (ed.) IHQ, 7, 259-86.

Chang, G.C.C. (ed.), (1983). A Treasury of Mahāyāna Sūtras, Pennsylvania: Pennsylvania State University Press.

Conze, E. (1973). The Perfection of Wisdom in Eight Thousand Lines and its Verse Summary, California: Four Seasons Foundation.

Dayal, H. (1932). The Bodhisattva Doctrine in Buddhist Sanskrit Literature, London: Routledge & Kegan Paul.

Digha Nikāya, Long Discourses of the Buddha (1998). Trans. by Mrs. A. A. G. Bennet.

Dutt, N. (1930). Aspects of Mahayana Buddhism and its Relation to Hinayana, London: Luzae.

Dutt, N. (1970). Buddhist Sects in India, Calcutta: F.K.L. Mukhopadhyay.

Hindery, R. (1978). Comparative Ethics in Hindu and Buddhist Traditions, Delhi: Motilal Banarsidass.

Keown, D. (2001). The Nature of Buddhist Ethics, Basingstoke: Palgrave.

Lankāvatāra-sūtra (1932).B. Nanjio (ed.), Biblioteca Otaniensis vol. 1, Kyoto: Otani University Press; D.T. Suzuki (tr.), London: Routledge, 1932, (for reading)

Madhyamakāvatāra (1912).Tibetan text, L. Poussin (ed.), Biblioteca Buddhica IX, StPetersburg; L. Poussin (partial tr.) Le Musêon8 (1907), 11 (1910), 12 (1911).

Mahāyāna-Sagraha (1936).E. Lamotte (ed. and tr.), La Somme du Grand Whicule: tome I Tibetan and Chinese text, tome II Translation and Commentary, Louvain: Bureaux du Musson.

Mahāyāna-Sūtrālakāra (1907).S. Lêvi (ed. and tr.): tome I text, tome 2 translation, Paris: Librairie Honorê Champion.

Milindapañha (1928).V. Trenckner (ed.), London: Royal Asiatic Society; L.B. Horner (tr.) 2 vols Milinda's Questions, London: PTS, 1963.

Nyanatiloka. (1972). Buddhist Dictionary: Manual of Buddhist Terms and Doctrines, Colombo, Ceylon: Frewin & Co., Ltd.

Śikā-Samuccaya (1981). P.L. Vaidya (ed.), Buddhist Sanskrit Texts XI; C. Bendall and W.H.D. Rouse (trs.), Delhi: Motilal Banarsidass, reprint.

Śilaparikathā (1931), A. Basu (ed. and tr. with Sanskrit reconstruction) IHQ March, pp. 28-33. (for reading)

Suhllekha with Mi-pham's commentary (1975). L. Kawamura (tr.) Golden Zephyr, Emeryville, Calif.: Dharma Publishing. (for reading)

Sutra on Skilful Means, G.e.e. Chang (tr.). In (1983) A Treasury of Mahāyāna Sūtras.

Tatz, M. (1986). (tr.) Asanga's Chapter on Ethics with the Commentary of Tsong-Kha-pa, The Basic Path to Awakening, the Complete Bodhisattva. Studies in Asian Thought and Religion, vol. 4, Lewiston, New York: The Edwin Mellen Press.

The Jewel Ornament of Liberation (1970).a translation of sGam-Po-Pa's Dam chos yid bzhin gyi nor bu thar pa rin po che'i rgyan zhes bya ba theg pa chen po'i lam rim gyi bshad pa, H.V. Guenther (tr.), London: Rider.

Vimalakirtinirdeśasūtra (1976). E. Lamotte (tr.) (Sara Boin, English tr.), The Teachings of Vimalakirti, London: Routledge & Kegan Paul.

Visuddhi Magga (figures: numbers of chapter & the paragraphing in Path of Purification). Nanamoli There, publ (tr.), Colombo: A. Semage.