بررسی آموزه خطاناپذیری پاپ در کلیسای کاتولیک

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکتری مطالعات تطبیقی ادیان، گرایش الاهیات مسیحی، دانشگاه ادیان و مذاهب

2 دانشیار گروه ادیان ابراهیمی، دانشگاه ادیان و مذاهب قم

چکیده

در جهان مسیحیت اموری همچون کتاب مقدس، کلیسا، شورای اسقفان و پاپ از جمله موضوعاتی هستند که کم و بیش درباره آنها ادعای خطاناپذیری مطرح شده است. آنچه در این میان از همه بحث‌برانگیزتر است و ابهامات و اختلافات بسیار به همراه داشته و دارد، خطاناپذیری پاپ است. در این مقاله، ضمن اشاره به مفهوم و متعلق خطاناپذیری، چگونگی حجیت‌یافتن این آموزه در طول تاریخ بررسی و نقد شده است. اگرچه اشاراتی در نامه‌های پاپ‌ها در قرون پنجم و ششم به این آموزه در اسناد کلیسایی یافت می‌شود، اما این آموزه به صورت الاهیاتی در قرون وسطا، یعنی اواخر قرن سیزدهم، آغاز شد و الاهی‌دانان مسیحی قلمرو این آموزه را تبیین و تحدیدکردند و دیدگاه‌های مختلفی در این زمینه شکل گرفت. سیر تاریخی بیانگر آن است که این آموزه تا قرن نوزدهم و تصویب در شورای اول واتیکان جزء سنت قطعی کلیسای کاتولیک محسوب نمی‌شده است. حتی پس از تصویب آن نیز در خود کلیسای کاتولیک مخالفانی داشته که حجیت این آموزه را نقد کرده‌اند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Consideration of the Dogma of Papal Infallibility in Catholic Church

نویسندگان [English]

  • Seyed Hamed Alizadeh Mousavi 1
  • Ahmad Reza Meftah 2
1 PhD, Comparative Religious Studies, Christian Theology, University of Religions and Denominations
2 Associate professor, Department of Abrahamic Religions, University of Religions and Denominations
چکیده [English]

In the Christian World, the dogma of infallibility has more or less been applied to the Bible, the Church, the First Council, and the Pope. The most controversial, disputed, and confused among these is Papal Infallibility. In this paper, we first discuss the notion and subject of infallibility, and then consider how it became authoritative throughout the history. Although references are made to this dogma in papal letters in fifth and sixth centuries in documents of the Church, the dogma was formulated in theological terms in the Middle Ages, that is, late 13th century, when Christian theologians began to delineate and demarcate the domain of the doctrine. Some theologians made a distinction between true and untrue Pope, taking the Pope to be infallible only if he is a true Pope. Others acknowledge Papal Infallibility, although they allow his betrayal or errors even when he is in his official position. They have supported this by an appeal to historical evidence. Other theologians have made a distinction between the Pope’s personal life and his position in the Church, taking the infallibility in the latter as an inhibitive grace by God. The historical development indicates that the doctrine was not treated as a definite tradition of the Catholic Church before the 19th century when it was approved in the First Vatican Council. Even after its approval, there have been opponents within the Catholic Church who challenged the authoritativeness of the doctrine.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Infallibility
  • Catholic Church
  • Pope
  • Tradition
  • First Vatican Council

منابع

کتاب مقدس (2007). لندن: ایلام.

تعالیم کلیسای کاتولیک (1393). ترجمه: احمدرضا مفتاح، حسین سلیمانی و حسن قنبری، قم: انتشارات دانشگاه ادیان و مذاهب.

صانعی، مرتضی (1387). خطاناپذیری پاپ: کنکاش آموزه خطاناپذیری پاپ با تأکید بر دیدگاه هانس کونگ، قم: انتشارات مؤسسه آموزشی‌ و پژوهشی امام خمینی.

کونگ، هانس (1384). تاریخ کلیسای کاتولیک، ترجمه: حسن قنبری، قم: انتشارات دانشگاه ادیان و مذاهب، چاپ اول.

لین، تونی (1380). تاریخ تفکر مسیحی، ترجمه: روبرت آسریان، تهران: فرزان.

مک‌گراث، آلیستر (1384). درس‌نامه الاهیات مسیحی، ترجمه: بهروز حدادی، قم: انتشارات دانشگاه ادیان و مذاهب.

وورست، رابرت ای. وان (1385). مسیحیت از لابه‌لای متون، ترجمه: جواد باغبانی و عباس رسول‌زاده، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.

ویور، مری جو (1381). درآمدی بر مسیحیت، ترجمه: حسن قنبری، قم: مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب.

Bokenkotter, Thomas (2005). A Concise History of the Catholic Church, USA: Doubleday.

Catechism of the Catholic Church (2004). UK: Burns and Oates.

Denzinger, Henry (2007). The Sources of Catholic Dogma, translated: Roy J. Deferrari, USA: Lotero Publications.

Flannery, Austin (1996). The Basic Sixteen Documents Vatican Council II, USA: Costello.

Flinn, Frank K. (2007). Encyclopedia of Catholicism, USA: Facts on File.

Hasler, August (1981). How the Pope Became Infallible: Pius IX and the Politics of Persuasion, USA: Doubleday.

Kung, Hans (1971). Infallible: An Inquiry, translated by Edward Quinn, New York: Doubleday and Company.

Lawlor, F. X.; Ford, J. T.; Heft, J. L. (2003). “Infallibility”, in: New Catholic Encyclopedia, USA: Gale.

Liguori, Alphonsus (1852). The Moral Theology, London: The Reformation Society’s Office.

Massaro, Thomas J.; Shannon, Thomas A. Anthony (2002). American Catholic Social Teaching, Liturgical Press.

Mcleod, Hugh (2008). The Cambridge History of Christianity, UK: Cambridge University Press.

Merriam Webster’s Collegiate Dictionary (2003). Eleventh Edition, USA.

O’ Malley, John W. (2010). A History of the Popes: from Peter to the Present, USA: Rowman and Littlefield Publisher.

Oxford Advanced Learner’s Dictionary (1998). Fifth Edition, UK: Oxford University Press.

Pelikan, Jaroslave (1983). The Christian Tradition: a History of the Development of Doctorin, USA: the University of Chicago Press.

Tierney, Brian (1972). Origins of Papal Infallibility: a Study on the Concepts of Infallibility, Sovereignty and Traditions in the Middle Ages, Leiden. اشرhvent یش از این قرن میتوان مباحثی را پیرامون خطاناپذیری کلیسا یافت که به عنوان نمونه میتوان به اثر توماس آکویناس با عنوان تدا