دانشگاه ادیان و مذاهبپژوهش های ادیانی2345-323071420200220A Comparative Study of Ebionism and Koran;
A Response to The Question of Adaptationبررسی تطبیقی آیین ابیونی با قرآن: پاسخگویی به شبهه اقتباس833105053FAمرتضیسازجینیدانشجوی دکتری تفسیر تطبیقی، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، قم، ایرانرحمانعشریهاستادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، قم، ایرانمحمدعلیرضایی اصفهانیاستاد گروه علوم قرآن و حدیث، جامعة المصطفی العالمیة، قم، ایرانJournal Article20190303In his book <em>Letters for The Prophet Muhammad; A Research into the Origins of Koran </em>Amin Qazaei views Islamic rules as influenced by Judaism, contending that the present text of Koran consists of letters and annexes sent from a Jewish-Christian sect Ebionites to the Prophet of Islam. This study examines Amin Qazaei’s claims using a critical-analytic method and with a historical approach. Through the examination of the history of Ebionites and a comparative study of their religious teachings and Islam it is ascertained that there was no connection between the sect and the Prophet of Islam. Having a shallow knowledge about customs and rites of Ebionites and presenting rarely cited documents, Amin Qazaei has raised such unconfirmed hypotheses that one could say that his viewpoint on Koran lacks any scientific support.امین قضایی در کتاب <em>نامههایی برای محمّد (ص) پیامبر؛ پژوهشی بر ریشههای قرآن</em> احکام اسلامی را متأثر از مذهب یهود میداند و معتقد است متن کنونی قرآن، نامهها و ملحقاتی بوده که از طرف فرقهای یهودیمسیحی به نام «ابیونیها» برای پیامبر اسلام (ص) ارسال میشده است. این جستار مدعیات امین قضایی را به روش تحلیلیانتقادی و با رویکرد تاریخی بررسی میکند. با بررسی تاریخ فرقه ابیونی و مطالعه تطبیقی آموزههای آیین آنها با اسلام و همچنین امکان ارتباطشان با پیامبر (ص) در حجاز، این مطلب مشخص شده است که هیچ ارتباطی بین فرقه مذکور با پیامبر اسلام (ص) وجود نداشته و قضایی با آگاهی سطحی از آداب و مناسک فرقه ابیونی و پیشنهادن مستندات شاذ، فرضیههایی را مطرح کرده است که تاریخ درباره این فرقه چنین مستنداتی را تأیید نمیکند، به طوری که میتوان گفت دیدگاه وی درباره قرآن هیچگونه پشتوانه علمی ندارد.https://adyan.urd.ac.ir/article_105053_b89e7b3fcba54cfcea5fdf43b5d769f4.pdfدانشگاه ادیان و مذاهبپژوهش های ادیانی2345-323071420200220A Critical Study of The Issue of Shari’a, Tariqa, Haqiqa with A Focus on Imamiyyah Teachingsبررسی انتقادی مسئله «شریعت، طریقت و حقیقت» با تأکید بر آموزههای امامیه3658105055FAعلیالماسیاستادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه علوم پزشکی، البرز، ایران0000-0002-6395-240Xجعفرمقصودیدانشجوی دکتری معارف اسلامی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانJournal Article20190819The issue of exoteric path, esoteric path and mystical truth (<em>sharī’a, ṭarīqa, ḥaqīqa</em> respectively), is a matter of debate between Shia and the Gonabadi Sufism. Islamic and Shiite views not only do not lead to negation of exoteric path and jurisprudential decrees, but also strengthen adherence to them, both at the beginning and continuously. The Gonabadi Sufis are like Shia in the beginning, but, although in some of their words they also deem it indispensable to adhere consistently to the exoteric path, there is a contradiction of this view in some of their other words. Furthermore, in practice they do not treat as indispensable permanent and consistent adherence to exoteric path. This is why theosophy and Shiite jurisprudence regard as unacceptable some of the viewpoints of Gunabadi Sufism on the issue. The aim of this article is to set out Shia criticisms of the Gunabadi Sufism through examination of the latter’s viewpoint. First it differentiates the three above mentioned categories, and then shows the necessary connection among them, the stages of spiritual wayfaring (<em>sūlūk</em>)and the position of each of the three. Meanwhile, the position and role of <em>qūtb</em> in exoteric path will be elucidated. This basic research was conducted using the documentary research method by reference to books, internet bases and software.مسئله «شریعت، طریقت و حقیقت» از مسائل اختلافی میان شیعه و گنابادیه است. نگاهی که اسلام و شیعه دارد نهفقط منجر به نفی شریعت و احکام شرعی نمیشود، بلکه التزام به آن را ابتدائاً و استدامتاً تقویت میکند. گنابادیه ابتدائاً مانند شیعه است، اما گرچه در ظاهر عباراتشان، استدامتاً نیز تمسک به شریعت را لازم میدانند، ولی در برخی از دیگر عباراتشان تهافت وجود دارد. همچنین، در عمل، التزام همیشگی و مستمر به شریعت را لازم نمیدانند. به همین دلیل است که از دیدگاه کلام و نیز فقه شیعه، برخی دیدگاهها در مسئله «طریقت، شریعت، حقیقت» پذیرفتنی نیست. هدف مقاله نیز معطوف به نکته مذکور است که با بررسی دیدگاه گنابادیه، نقدهای شیعه به آنها را بیان میکند. در پژوهش حاضر در صددیم چیستی «شریعت، طریقت و حقیقت» را بررسی، و با نگاه اسلامی و شیعی نقد کنیم. ابتدا تفاوت این سه مقوله را بیان میکنیم. سپس تلازم آنها با یکدیگر، و مراحل سلوک و جایگاه هر سه را نشان میدهیم. در این میان، جایگاه و نقش «قطب» در شریعت آشکار خواهد شد. این تحقیق بنیادین با روش اسنادی و با مراجعه به کتب، پایگاههای اینترنتی و نرمافزارها صورت گرفته است.https://adyan.urd.ac.ir/article_105055_c42617e4e437801c3c6c342f96c69d7d.pdfدانشگاه ادیان و مذاهبپژوهش های ادیانی2345-323071420200220Koran’s Symbolization in The Story of Noah (PBUH)نمادسازی قرآن کریم در داستان حضرت نوح (ع(6083105056FAداودمعماریاستادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین، ایرانمریمقلی پوردانشآموخته کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین، ایرانJournal Article20191023<span>In the story of Noah (PBUH) as one of its most salutary stories Koran clearly illustrates the opposition between the right and wrong, depicting, modeling and conducting symbolization for the posterity of significant and outstanding characters with regard to both sides of the opposition. Symbolization in the story of Noah has been conducted under the two categories of “characters” and “events”. Heroes or positive characters are Noah (PBUH) symbolizing adherence and resistance on the right pathway, and his few followers who stand for salvation and good ending. Antiheroes or negative characters i.e. the stubborn and unbelieving affluent (<em>mala’</em>) and extravagant (<em>mūṭrīfīn</em>), including the wife and son of Noah (PBUH), are the symbols of evading the truth and of the wrong. Furthermore, Koran has artistically conducted symbolization of some events in the story. The storm, ark, and age of Noah (PBUH) have long been considered the symbols of divine planning and wrath, salvation and safety, and divine destiny respectively. Attention to these symbolizations in Koranic stories helps a clearer depiction thereof in written and visual media.</span>قرآن کریم در داستان حضرت نوح (ع) به عنوان یکی از عبرتآموزترین قصههای قرآنی بهوضوح تقابل حق و باطل را نشان داده و درباره هر دو گروه، شخصیتهای مهم و برجستهای را ترسیم، و برای نسلهای بعدی الگوپردازی و نمادسازی کرده است. نمادسازی در قصه نوح (ع) در دو دسته «افراد و شخصیتها» و «حوادث و وقایع» انجام شده است. قهرمانان یا شخصیتهای مثبت داستان عبارتاند از حضرت نوح (ع) که نماد پایداری و استقامت در راه حق است و پیروان اندکش که نماد رستگاری و حسن عاقبتاند. ضدقهرمانان یا شخصیتهای منفی، یعنی ملأ و مترفین لجوج و کافر، زن و پسر نوح (ع)، نیز نمادهای حقگریزی و باطلاند. بهعلاوه، قرآن هنرمندانه برخی از وقایع و حوادث را نیز در این داستان نمادسازی کرده است. طوفان، کشتی و عمر نوح (ع) که بهترتیب در ادبیات دینی از دیرباز نماد مکر و قهر الاهی، نجاتبخشی و امنیت، و مشیت ربوبی تلقی شدهاند. توجه به این نمادسازیها در قصههای قرآنی، در ترسیم روشنتر این حکایات عبرتآموز در رسانههای نوشتاری و تصویری کارساز است.https://adyan.urd.ac.ir/article_105056_db9df1cfbce8b1c2e525ad467e3f5b4a.pdfدانشگاه ادیان و مذاهبپژوهش های ادیانی2345-323071420200220The Influence of Religious Life of al-Banna on The Mystical Identity of Muslim Brotherhoodتأثیر زیست دینی حسن البنّا بر هویت عرفانی اخوانالمسلمین86108105057FAحامدآل یمیناستادیار گروه تاریخ، تمدن و انقلاب اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20191009<span>The Society of Muslim Brothers, better known as the Muslim Brotherhood, is a major and most influential institution as well as cultural and political-social current in the Islamic world. Undeniable is al-Banna’s influence in the capacity of the founder on MB, especially through the mystical kind of his religious life. The impact of Sufism and mysticism on his religious approach went back to his teens, when he was officially an acolyte in a Sufi branch <em>Tariqa Hisafiyyah Shadhiliyyah</em>, and was influenced and taught by the latter’s Sheikh and founder. Since its inception, MB’s design and hierarchical system as well as the relationship of the members with each other and with the supreme guide (<em>mūrshīd ām</em>) all have been adapted from al-Banna’s religious Sufism-impacted life which penetrated the warp and woof of MB. His efforts to apply Sufi content and methods have always given rise to criticisms from the Salafis. Although MB came to distance themselves from Sufism and count as a Salafi denomination, the religious life which is influenced by Sufism via Hassan al-Banna in the inner layers of MB is still visible today. Emphasis on the Sufi and mystical approach in MB can form an obstacle to their being driven into Salafi extremism. This study shows and analyzes the role in founding MB played by Hassan al-Banna’s religious life deriving from Sufism and mysticism. </span>اخوانالمسلمین یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین نهادها و جریانهای فرهنگی و سیاسیاجتماعی معاصر در جهان اسلام است. تأثیر حسن البنّا، به عنوان مؤسس اخوانالمسلمین، در این جماعت بهخصوص نوع زیست دینیاش، که تصوف و عرفان است، انکارپذیر نیست. رویکرد دینی وی متأثر از تصوف و عرفان به دوران نوجوانیاش باز میگردد. در این دوران او از مریدان رسمی طریقهای صوفی به نام «طریقه حصافیه شاذلیه» بود و تحت تأثیر و تعلیم شیخ و مؤسس این طریقه عرفانی قرار داشت. از تأسیس اخوانالمسلمین، طرحریزی و نظام سلسلهمراتبیاش تا ارتباط میان اعضا با یکدیگر و با مرشد عام، همگی برگرفته از زیست دینی متأثر از تصوف و عرفان است که در تار و پود اخوانالمسلمین نفوذ کرده است. سعی وی در بهکاربستن محتوا و روش صوفیانه همواره انتقادهایی را از جانب سلفیه در پی داشته است. اگرچه اخوانالمسلمین پس از مدتی از تصوف و عرفان فاصله گرفتند و در زمره جماعتهای سلفی به شمار آمدند، اما نفوذ زیست دینی متأثر از تصوف و عرفان از طریق حسن البنّا در لایههای درونی اخوانالمسلمین، امروزه نیز دیده میشود. تأکید بر این رویکرد صوفیانه و عارفانه در اخوانالمسلمین میتواند مانعی برای به افراط کشیدهشدن اخوانالمسلمین به سمت سلفیت باشد. این بررسی، زیست دینی ناشی از تصوف و عرفان حسن البنّا را در پیریزی جماعت اخوانالمسلمین نشان میدهد و تحلیل میکند.https://adyan.urd.ac.ir/article_105057_323cea0b2620d66789e9087f6fd48433.pdfدانشگاه ادیان و مذاهبپژوهش های ادیانی2345-323071420200220The Concept of Theosis And Its Possibility in Christianityمفهوم عرفانی «خداگونگی» و امکان خداگونگی انسان در مسیحیت110128105058FAطیبهساداتطباییدانشجوی دکتری تصوف و عرفان اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایرانیوسفدانشور نیلودانشیار فلسفه دین، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ایرانرضاالهی منشاستادیار گروه تصوف و عرفان اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایرانJournal Article20190502The general goal and destination of spiritual life in orthodox Christianity is expressed through the concept of <em>theosis</em> (or deification). Throughout <em>Philokalia</em> which is a large and respected collection in the mystical orthodox Christianity, it is proclaimed that human beings are creatures which are decided to become God. That is to say, what they are called to is not merely obedience towards God in the form of a morality-oriented lifestyle. But, rather, in addition to leading a moral life, they should immediately and in reliance upon their inner self and essence share the being and majesty of God who is a hypostatic union. From the perspective of <em>Philokalia’s </em>authors and commentators, <em>theosis</em> is the prime message of the book and a theme which unifies and standardizes the huge text which is comprised from different texts. This article tries to explore <em>theosis</em> from different perspectives, and finally to reach a clear conclusion on the way it is possible in the view of the saints of <em>Philokalia</em>.هدف و مقصد کلیِ حیات معنوی در مسیحیت ارتدوکس با مفهوم «خداگونگی» بیان میشود. در سرتاسر <em>فیلوکالیا</em> که مجموعهای بزرگ و معتبر در عرفان مسیحیت ارتدوکس است، تصریح میشود که انسان مخلوقی است که مقرر شده است خدا شود. به این معنا که آنچه انسان به آن فراخوانده میشود صرفاً اطاعت از خدا در قالب سبکی از زندگی اخلاقمحور نیست، بلکه او باید علاوه بر زیست اخلاقی به گونهای بیواسطه و با تکیه بر درون و ذاتِ خود در موجودیت و شکوه خدا که یگانهای تثلیثی است، شریک شود. مقدّربودنِ خداگونهشدن برای انسان از منظر نویسندگان و مفسّران <em>فیلوکالیا</em> پیام اصلی این کتاب و مضمونی است که این متن عظیم و متشکل از متون مختلف را «یگانه و یکدست» کرده است. در این مقاله میکوشیم مفهوم «خداگونگی» را از منظرهای متفاوت بکاویم و در پایان به نتیجهای مشخص درباره چگونگی امکان آن از نگاهِ قدیسان فیلوکالیا دست یابیم.https://adyan.urd.ac.ir/article_105058_9b183b6db0c9da99b43cea5d31ca38bf.pdfدانشگاه ادیان و مذاهبپژوهش های ادیانی2345-323071420200220A Study of Intra-Religious Factors of Secularization in Catholicismبررسی و تحلیل عوامل دروندینی عرفیشدن در آیین کاتولیک130156105059FAقربانعلمیدانشیار گروه ادیان و عرفان، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0003-4422-4375افسانهفهیمیدانشجوی دکتری مطالعات تطبیقی ادیان گرایش الاهیات مسیحی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایرانJournal Article20190701Using the descriptive-analytic method, this article aims to identify intra-religious factors involved in secularization within Catholicism. The research findings are included into three categories: the historical-inherited background, the biblical and theological background, and religious intra-structural factors (the institution of religion). Given that because of the church-oriented structure of Catholicism the community of believers had been more linked to the most tangible manifestation and external representative of religion i.e. the institution of religion than to theology and the historical background of the religion, the wrong performance of the institution played a more crucial part in discrediting religion than the two other factors.هدف این مقاله شناسایی عوامل دروندینی دخیل در وقوع عرفیشدگی در آیین کاتولیک است که برای رسیدن به آن از روش توصیفیتحلیلی استفاده شده است. یافتههای این تحقیق راجع به عوامل درونی در وقوع عرفیشدگی در کاتولیسیسم در سه دسته میگنجد: الف. پیشزمینههای تاریخیموروثی، ب. بسترهای کتاب مقدسیالاهیاتی، ج. عوامل درونساختاری دینی (نهاد دین). در این میان با توجه به اینکه جامعه دینداران، بهویژه در قرون وسطا، بیشترین ارتباط و پیوندشان به واسطه ساختار کلیسامحور کاتولیسیسم، با ملموسترین نمود و نماینده خارجی دین، یعنی نهاد دین، بوده است تا الاهیات و پیشینه تاریخی آن دین، عملکرد ناصواب نهاد دین به مثابه نهادی تعیینکننده در ساختار دینی کاتولیسیسم در اروپای کاتولیک، در کماعتبارشدن دین، بیش از دو عامل دیگر مؤثر بوده است.https://adyan.urd.ac.ir/article_105059_8d37014dc5ede242329f3b09405411d7.pdfدانشگاه ادیان و مذاهبپژوهش های ادیانی2345-323071420200220The Pure Heart and Straight Reason in Jonathan Edwards’s Theologyقلب سلیم و عقل مستقیم در الاهیات جاناتان ادواردز158180105060FAروح الهآدینهاستادیار گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین، ایرانحامدافشاریاندانشجوی کارشناسی ارشد فلسفه دین، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین، ایرانJournal Article20191012The article "Sound Heart and Straight Mind in Jonathan Edwards Theology" by Ruhollah Adineh and Hamed Afsharian was published in the 14th issue (Autumn and Winter of 1398) of the Journal of Religious Studies (JRS) after similarity check and review. At that time, the similarity percentage was detected by Samim Noor System as less than 8%, which seemed normal. Following the publication, one of the JRS's serious readers claimed in an email that the article was mainly taken and translated from the first chapter of William Wainwright's book "Reason and the Heart: A Prolegomenon to a Critique of Passional Reason".<br />After investigation, the above claim was established. Hence, the article is deleted due to non-observance of research ethics. Hereby JRS thanks the respected reader and apologizes to other esteemed readers.<br />Chief Editorمقاله «قلب سلیم و عقل مستقیم در الاهیات جاناتان ادواردز» به قلم آقایان روحالله آدینه و حامد افشاریان پس از مشابهیابی و داوری آن در شماره 14 (پاییز و زمستان 1398) مجله پژوهشهای ادیانی منتشر گشت. در آن زمان درصد مشابهت از سوی سامانه سمیم نور کمتر از 8 در صد شناسایی شد که طبیعی به نظر میرسید. در پی نشر، یکی از خوانندگان جدی این مجله، طی ایمیلی ادعا کرد که این مقاله عمدتاً برگرفته و ترجمه فصل نخست کتاب عقل و قلب ویلیام وینرایت است با این مشخصات:<br />Reason and the heart: a prolegomenon to a critique of passional reason, William J. Wainwright<br />پس از بررسی، ادعای فوق محرز شد. در نتیجه، این مقاله به دلیل عدم رعایت ضوابط اخلاقی پژوهش حذف و از آن خواننده محترم تشکر و از دیگر خوانندگان ارجمند عذرخواهی میشود.<br />سردبیردانشگاه ادیان و مذاهبپژوهش های ادیانی2345-323071420200220The Social Setting of the Apocalypse of John: A Historical Surveyبررسی بسترهای اجتماعی کتاب مکاشفه یوحنّا182203105061FAآزادهرضاییدانشجوی دکتری رشته ادیان و عرفان، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانفاطمهلاجوردیاستادیار گروه ادیان و عرفان، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20190709The Apocalypse of John is classified as one of the apocalypses in Judeo-Christian tradition which is mainly about the events of the End Times. Modern scholars almost agree that the writings in question always reflect the social situation of their own periods of time, which is known as “the situation of crisis”. As the author of an apocalypse, John also refers in the first part of his book, namely “the letters to the seven churches” to the social situation of the Christians who resided in the seven cities of Asia Minor towards the late first century. Some of the author’s implicit and explicit references suggest that the Christians were in unfavorable situation with regard to their social status and adherence to their Christian beliefs. This article is seeking to find out the reasons of such situation for the Christians of the region by the use of the letters, as the internal evidence, and some historical reports, as the external one.<em>کتاب </em>مکاشفه یوحنّا، از مجموعه متون آپوکالیپسی در سنت یهودیمسیحی است که درونمایه اصلیشان رویدادهای مربوط به پایانِ زمان است. از موضوعات محل توجه محققان، وجه اشتراک تمامی این متون در اشاره به شرایط اجتماعی دوره زمانیشان است که از آن با عنوان «شرایط بحران» یاد میشود. نویسنده کتابمکاشفه نیز در نخستین بخش آن، یعنی «نامهها به کلیساهای آسیا»، به شرایط اجتماعی مسیحیان روزگار خود در اواخر سده نخست میلادی، که در هفت شهر آسیای صغیر ساکن بودند، اشاراتی دارد. برخی از اشارات ضمنی و آشکار نویسنده در متن نامهها بر این دلالت دارد که مسیحیان آن مناطق از لحاظ اجتماعی و نیز از لحاظ پایداری بر اعتقادات دینیشان (از منظر نویسنده) در وضعیت نامطلوبی به سر میبردند. در این مقاله میکوشیم با استفاده از متن نامهها و برخی شواهد تاریخی دلایل پدیدآمدن چنین شرایطی برای مسیحیان آن منطقه را بررسی کنیم.https://adyan.urd.ac.ir/article_105061_4e4b87a315cb3f8bd7b639a1b1623165.pdfدانشگاه ادیان و مذاهبپژوهش های ادیانی2345-323071420200220Avista: A Written Text Or An Oral Tradition?اوستا: متنی مکتوب یا سنتی شفاهی؟206232105065FAهادینوریاستادیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایرانJournal Article20180406Although each and every nation’s history of literature reflects their actual history, there is the question why the Persian literary tradition did not have the same weight that the ancient Persian government as one of the then two world superpowers did. The main question of the present article is whether Avista as the most important literary text of ancient Persia is a product of the Sassanid era, or writing of the book dates back to the life span of Zoroaster. There are two different answers to the question. According to the first, Avista existed in oral form and then was written in the Sassanid era when Avistan alphabet was coined. According to the second, however, Avista had been a written literary text since Zoroaster which was destroyed as a result of Alexander’s invasion of Persia. To examine the two answers, the article used the library research method with a focus on primary and secondary documents. The first answer is critiqued before the second is confirmed based on documentation. Next it is claimed that the special attention to Avista during the Sassanid dynasty was accounted for by the necessity of compiling fragmented Avista’s texts in order to establish an official religion in harmony with the Sassanid centralized government.تاریخ ادبیات هر ملت تاریخ واقعی آن ملت را منعکس میکند. با این همه، این مسئله مطرح است که چرا دولت ایران در عهد باستان به منزله یکی از دو ابرقدرت بزرگ جهانی زمانه مطرح بوده اما سنت ادبیاش، هموزن این سنت سیاسی نبوده است. پرسش اصلی مقاله حاضر این است که: آیا اوستا در مقام مهمترین متن ادبی ایران باستان محصول عهد ساسانی است یا کتابت آن را باید متعلق به دوره حیات زرتشت دانست؟ در پاسخ به این پرسش، دو دیدگاه اصلی وجود دارد: دیدگاه نخست میگوید اوستا از ابتدا صورت شفاهی داشته و سپس در عهد ساسانی با ابداع خط اوستایی به نگارش درآمده است. دیدگاه دوم میگوید اوستا از زمان حیات زرتشت به صورت متن ادبی درآمده و نسخههای مکتوب آن با حمله اسکندر به ایران از میان رفته است. برای بررسی این دو دیدگاه از روش مطالعه اسناد کتابخانهای با تمرکز بر اسناد دست اول و دست دوم استفاده شد. در این مقاله، دیدگاه نخست نقد میشود و دیدگاه دوم بر اساس مستندات تأیید میگردد. سپس گفته میشود که علت توجه ویژه به اوستا در عهد ساسانی ضرورت گردآوری و تدوین متون پراکنده اوستا در جهت تأسیس دین رسمی هماهنگ با دولت متمرکز ساسانی بوده است.https://adyan.urd.ac.ir/article_105065_dfaa27bd112fcd155240e4b365ab95e9.pdfدانشگاه ادیان و مذاهبپژوهش های ادیانی2345-323071420200220Recognition of Primary Causes of Muslims’ Divergence and Decline of Islamic Societiesبازشناسی عوامل اولیه واگرایی مسلمانان و ریشهیابی علل انحطاط جوامع اسلامی234262105064FAپرستوکلاهدوزهااستادیار گروه تاریخ، دانشگاه دانش البرز، قزوین، ایرانحمیدعابدیهااستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، قزوین، ایرانJournal Article20180929The reason for convergence, and the way divergence took place in Islam are the issues that have as long a background as the history of the religion, especially because, as Koran says, all human beings first formed one nation who came to diverge as a result of their differences. Thus, the prophets were God-appointed to eliminate the causes of division and establish unity among humankind again. Disconnection or connection in each and every society depends on the latter’s thoughts and beliefs. To establish an Islamic and united society first we should seek to reform the thoughts and beliefs of Muslims so as to be able to root out division of beliefs. The present article first explains and analyzes the primary causes of divergence among Muslims during the event of <em>Saqīfah, </em>the rule of the Ūmavīds and regression to the aristocracy of the Age of Ignorance (<em>jāhīlīyyah</em>). Next it examines the root causes of the decline of the Islamic societies with its main analytic focus on: abandonment of Islamic jurisprudence and <em>ījtīhād</em>; syncretism and metamorphosis of religious concepts; divisive theosophical disputes; the infiltration of foreigners’ thoughts.چرایی واگرایی و چگونگی همگرایی در اسلام، مباحثی است که پیشینهای به درازای تاریخ این دین دارد، خصوصاً که طبق فرموده قرآن کریم، تمام انسانها ابتدا امت واحدهای بودند که بر اثر اختلافات از انسجام فاصله گرفتند. بنابراین، انبیا مبعوث شدند تا عوامل تفرقه را از بین ببرند و دوباره وحدت را میان آنها برقرار کنند. گسستگی یا پیوستگی هر جامعه به تفکرات و باورهای آن جامعه وابسته است. برای برپایی جامعهای اسلامی و متحد، نخست باید در صدد اصلاح فکر و باور مسلمانان بود تا بتوان ریشههای افتراق عقیدتی را از بین برد. در مقاله پیش رو ابتدا عوامل اولیه واگرایی مسلمانان در جریان سقیفه و حاکمیت امویان و بازگشت به اشرافیت جاهلی تشریح و تحلیل میشود. سپس ریشههای انحطاط جوامع اسلامی را در چند محور اصلی بررسی و تحلیل میکنیم که عبارت است از: تعطیلی فقه و اجتهاد؛ برپایی تصوّف دنیاگریز؛ التقاط و مسخ مفاهیم دینی؛ مشاجرههای تفرقهانگیز کلامی؛ نفوذ اندیشههای بیگانه.https://adyan.urd.ac.ir/article_105064_2ba01cc9a353550362c10a24f8404270.pdfدانشگاه ادیان و مذاهبپژوهش های ادیانی2345-323071420200220Teppe Zagheh’s Anthropomorphic Figurines and Openness of Animist Worldsپیکرکهای انسانریخت زاغه و گشودگی جهانهای آنیمی264292105062FAوحیدعسکرپوراستادیار گروه باستان شناسی و باستان سنجی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران0000-0002-5027-0987Journal Article20190819Located 60 kilometers to the south of Qazvin, Teppe Zaghe is a low area of 15-hectre breadth which has been explored during14 archeological seasons. This article is allocated to a significant set of finds on the site: anthropomorphic boot figurines. The reason for conducting this study was to test an atomistic, meticulous and objective study of a type of anthropomorphic figurines in Teppe Zagheh in relation to archeological intra-site contexts, so we can reveal the ontological meaning of the presence of boot figurines from within the contextualist study. This research merely focuses on statuettes known as boot figurines, describing them in a classified manner according to variables of size, exhibition of organs, the context of the find, sex organs, adornments, fractures and special features. The three main contexts on the site in relation to the figurines are: the totality of the location of Teppe Zagheh, the engraved monument, and the archeological guess <em>k</em>. To explore the meaning of the figurines within an archeological framework they were placed in the contexts of “the animist world”, “life cycle”, and “ecological relations”. The result of the research is that the anthropomorphic boot figurines in the context of the location of Teppe Zagheh in the fifth/sixth millennium BCE provided room for thinking the unthinkable.تپه زاغه، واقع در شصت کیلومتری جنوب قزوین، محوطهای کمارتفاع با 15 هکتار وسعت است که در 14 فصل کاوش شده است. این مقاله به مجموعهای مهم از یافتههای این محوطه اختصاص دارد که عبارتاند از: «پیکرکهای انسانریخت چکمهای». آنچه نگارش این مقاله را موجب شده به آزمون گذاشتن مطالعهای جزئینگرانه، دقیق و عینی درباره گونهای از پیکرکهای انسانریخت زاغه در نسبت با بافتهای باستانشناختی درونمحوطهای است تا بتوانیم معنای هستیشناختی حضور پیکرکهای چکمهای را از بطن همین مطالعه بافتگرایانه نمایان کنیم. در این پژوهش صرفاً بر پیکرکهای معروف به «چکمهای» تمرکز شده و آنها نیز بر اساس متغیرهای اندازه، نمایش اندامها، بافت کشف، اندامهای جنسی، تزیینات، شکستگیها و ویژگیهای خاص به شکلی طبقهبندیشده توصیف شدهاند. سه بافت اصلی این محوطه نیز در نسبت با پیکرکهای موضوع مطالعه عبارتاند از: کلیّت استقرار زاغه، بنای منقوش و گمانه باستانشناختی K. برای معناکاوی پیکرکهای موضوع مطالعه در چارچوبی باستانشناختی، آنها درون زمینههای «جهان آنیمی»، «چرخه زندگی» و «نسبتهای بومشناختی» جای داده شدهاند. حاصل پژوهش آنکه، پیکرکهای انسانریخت چکمهای، در بافت استقرار هزاره ششم/پنجمی زاغه، با استفاده از همان قابلیتهای مادّی خویش، عرصهای را برای اندیشیدن به امر نااندیشیدنی فراهم کردهاند.https://adyan.urd.ac.ir/article_105062_f78b6f70e6d5df3b8ddb3faa3e168112.pdfدانشگاه ادیان و مذاهبپژوهش های ادیانی2345-323071420200220An Analysis of the Epistemologies of the Mysticisms of Mani and Rumiتحلیل معرفتشناسی عرفان مانوی و مولوی294312105063FAرحیمکرمیدانشجوی دکتری زبان و ادب فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانمرتضیرزاق پوراستادیار گروه زبان و ادب فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانJournal Article20200107Although a comparative study of mysticism in two different schools of thought faces many difficulties, the large number of similarities in theoretical foundations among the schools of mysticism and mystical characters encourages researchers to conduct such studies. Always there is room for a study of Mani and Rumi as the two characters in Persian mysticism. The theoretical foundations of <strong></strong>Manichaeism are fundamentally mystical. Asceticism, austerity, vegetarianism, purification of the soul, good deeds, uprightness, cleanness, belief in absolute separation of light and darkness, and of good and evil, as well as the significance of acquisition of knowledge in achieving salvation are central to Manichaeism. According to Manichaeism, knowledge about the divine essence is the basic condition for salvation, and therefore beliefs deriving from the religion are worthy of attention in the field of epistemology. On the other side, Rumi as one of the mystical poets, perhaps the greatest of them, has introduced an order into his mystical attitude whose origins continue to be the subject of scientists’ meditation. Asceticism, purification of the soul, chivalrousness, and separation of light and darkness in Rumi’s thought as well as the separation of man from his origins, indifference towards the material world, and especially the significance of knowledge of God and self-knowledge are very important components of the structure of the epistemologies of Mani and Rumi. Having explored the epistemological elements of the mysticisms of Mani and Rumi, the present article tries to find links that might exist between the two views.مبانی نظری کیش مانوی اصولاً عرفانی است. زهد، ریاضت، گیاهخواری، تزکیه و تهذیب نفس، نیکی، راستی، پاکی، جوانمردی، باور به جدایی مطلق نور و ظلمت و خیر و شر، و اهمیت کسب معرفت در این دین برای دستیابی به رستگاری از مباحث مهم مانویت است. مانویان معرفت به ذات خداوند را شرط اصلی رستگاری میدانستند. از اینرو، باورهای این دین در حوزة معرفتشناسی در خور توجه است. از سوی دیگر، مولوی نظمی را در شیوه تفکر عرفانیاش وضع کرده که خاستگاهش همچنان محل تأمل دانشمندان است. اگرچه زهد، تزکیه، تهذیب نفس، جوانمردی، و جدایی نور و ظلمت در اندیشههای مولوی با آنچه مانی و مانویان میگفتند بسیار شباهت دارد، جدایی انسان از اصل خویش، بیاعتنایی به جهان مادی، بهویژه اهمیت معرفت و دانش در خداشناسی و خودشناسی از مؤلفههای بسیار مهم در ساختار معرفتشناسی مانی و نیز مولانا است. جستار حاضر پس از واکاوی عناصر معرفتشناسانه دو عرفان مانوی و مولوی میکوشد پیوندهایی را بیابد که ممکن است میان مؤلفههای این دو نگرش باشد.https://adyan.urd.ac.ir/article_105063_0f780783d400c0776a205d3f88b9737a.pdf