دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 9 18 2022 02 20 The Infallibility of Prophet Joseph (AS) from the Perspective of Islamic Interpretations: A Study of Verse 24 of Surah Yusof (AS) عصمت حضرت یوسف (ع) از منظر تفاسیر اسلامی: بررسی آیه 24 سوره یوسف (ع) 7 40 136089 10.22034/jrr.2021.275401.1840 FA محسن رفعت استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه حضرت معصومه، قم، ایران محمدحسین مدنی استادیار گروه قرآن و حدیث، پژوهشگاه علوم اسلامی امام صادق (ع)، قم، ایران امید قربانخانی دانش‌آموخته دکتری تفسیر تطبیقی، دانشگاه قم، قم، ایران Journal Article 2021 02 27 Various issues have been raised about verse 24 of Surah Yusof. The word Hamm (desire) in this verse is attributed to Joseph, which needs to be identified more precisely. Most commentators have interpreted it as intending to perform an act contrary to chastity, which apparently contradicts his infallibility. In this study, we simultaneously follow the conceptual and documentary analysis of the word in this verse, and divide the most important Shiite and Sunni views into three categories. Each of these views has its own weaknesses and does not respond well to the ambiguities of the readers about the appearance of the verse, its context, the exact literal meaning in the earlier historical books, and the interpretive narrations related to the verse. In this article, with an analytical-critical approach and emphasizing the literal meaning "intention and will" for the word Hamm, we examine its contextual meaning in the verse. The results of the research show that the meaning of the Hamm attributed to Joseph was concerning his intention to beat and kill Zoleykha, and in contrast, the Hamm attributed to Zoleykha was about her will to commit a sin. درباره بیست‌وچهارمین آیه از سوره یوسف مباحث مختلفی مطرح شده ‌است. واژه «همّ» در این آیه به‌ یوسف منتسب شده که نیازمند بازشناسی دقیق‌تری ‌است. غالب مفسران آن را به قصد و اراده بر عملِ منافی عفّت تفسیر کرده‌اند که به‌ظاهر با عصمت آن حضرت تنافی دارد. در این پژوهش هم‌زمان تحلیل مفهومی و اسنادی «همّ» را در این آیه دنبال، و مهم‌ترین دیدگاه‌های فریقین را به سه دسته تقسیم می‌کنیم. هر کدام از این دیدگاه‌ها ضعف‌هایی دارد و ابهامات مخاطبان را به‌ویژه در مواجهه با ظاهر آیه، سیاق آیات، معنای دقیق لغوی در کتب تاریخی متقدم و روایات تفسیری ذیل آیه به‌خوبی پاسخ نمی‌گوید. در این نوشتار با رویکردی تحلیلی‌انتقادی و تأکید بر معنای لغوی «قصد و اراده» برای واژه «همّ»، معنای مصداقی‌اش در آیه را بررسی می‌کنیم. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که مراد از «همّ» منسوب به یوسف j قصد او بر ضرب و شتم و قتل زلیخا، و در مقابل «همّ» منسوب به زلیخا راجع به اراده او بر انجام‌دادن معصیت بوده ‌است. صحّت معنای برداشت‌شده با دلایل سیاقی، لغوی و روایی به‌ دست می‌آید. بدین‌منظور معانی واژگان، اقوال مختلف مفسران فریقین درباره آیه و در نهایت ساختار نحوی آیه را بررسی می‌کنیم.

https://adyan.urd.ac.ir/article_136089_bfb23ce27aab0745c53bb6b05c912c38.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 9 18 2022 02 20 A Comparative Study of Ethical Propositions Related to Marriage, Family and Divorce in the Quran and the Bible بررسی مقایسه‌ای گزاره‌های اخلاقیِ مرتبط با ازدواج، خانواده و طلاق در قرآن و عهدین 41 57 136085 10.22034/jrr.2021.245234.1760 FA پری فیروزفرد دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، گروه الاهیات، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران سید احمد میریان آکندی استادیار گروه الاهیات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ایران Journal Article 2020 08 24 Ethical propositions have long occupied the minds of religious thinkers as to what similarities and differences exist in the sacred texts so that their potential can be used to establish interfaith relations. This led to the theoretical aspect of some ethical propositions and various comments in this area. This article examines the moral propositions in relation to marriage, family, and divorce from the perspectives of Islam, Christianity, and Judaism. The most important achievement of this comparative study is that the only way to meet sexual and emotional needs is marriage and family formation, with the fundamental difference that the Quran condemns monasticism and celibacy as grounds for sin, and considers marriage as a factor of divine development and closeness to God. While marriage is considered sacred in the Torah and the Bible, the Bible prefers celibacy. Divorce is also considered rejected among all divine religions and there is a difference only in the implementation of some of its rules. گزاره‌های اخلاقی از دیرباز ذهن اندیشمندان دینی را متوجّه این مطلب کرد که چه اشتراک و افتراقی در متون مقدس وجود دارد تا بتوان از ظرفیت آن در جهت برقراری روابط بین‌الادیانی استفاده کرد. این مسئله باعث شد تا برخی گزاره‌های اخلاقی جنبه نظری پیدا کند و اظهارنظرهای گوناگون در این حوزه مطرح شود. در نوشتار پیش رو گزاره‌های اخلاقی مربوط به «ازدواج، خانواده و طلاق» از دیدگاه اسلام، مسیحیت و یهودیت بررسی شده است. مهم‌ترین دستاورد این مقایسه این است که تنها راه دست‌یابی به رفع نیازهای جنسی و عاطفی، ازدواج و تشکیل خانواده است، با این تفاوت اساسی که قرآن، رهبانیت و تجرد را مذموم و زمینه‌ساز گناه شمرده، و ازدواج را عامل تکامل و تقرب الاهی می‌داند. در حالی که در کتب مقدس تورات و انجیل ازدواج مقدس شمرده شده، ولی انجیل تجرد را پسندیده‌تر قلمداد می‌کند. طلاق نیز بین تمام شرایع آسمانی مبغوض محسوب شده و فقط در اجرای برخی از احکام آن تفاوت دیده می‌شود.

https://adyan.urd.ac.ir/article_136085_65bf4ad8bad634cdb22445bd360e2879.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 9 18 2022 02 20 The Political Life of the Ismailis of Deylam from the Sixth Century to the End of the Eighth Century AH حیات سیاسی اسماعیلیان دیلم از قرن ششم تا پایان قرن هشتم هجری قمری 59 81 136087 10.22034/jrr.2021.258946.1801 FA محمد شورمیج دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه پیام نور، ایران Journal Article 2020 11 24 From the sixth century to the end of the eighth century AH, the Deylam region was always a place of conflict between the Nizari Ismailis and the local powers, because this area was constantly considered by the Ismailis after settling in Alamut, and the Ismaili religion was very influential there. The local rulers of Mazandaran and Gilan were always afraid of the Ismaili influence in Deylam and marched there many times. The two ruling families of Kushij and Hazarasbi in Deylam were more inclined to Ismailism, so relations between them and the local rulers of the Kia dynasty were strained and, in turn, they were destroyed by the Kia dynasty. In this research, we seek to describe the political life of the Ismailis of Deylam from the sixth century AH, especially after the fall of Alamut, and to explain what political changes Deylam underwent due to the influence of Ismailism. The result is that the Nizari Ismaili Dais (callers) infiltrated Deylam from the very beginning of their activity, and with the conquest of Alamut, Deylam became an important and strategic area for the Ismailis. With the fall of Alamut, the Mountains of Deylam remained the political base of the Ismailis. They continued their political life until the end of the eighth century AH with the support of the Kushij and Hazarasbi families, and finally disappeared in a political rivalry with the Kia family. منطقه دیلم از سده ششم تا اواخر قرن هشتم ه.ق. همواره محل نزاع اسماعیلیان نزاری با قدرت‌های محلی اطراف بود؛ زیرا این منطقه پس از استقرار اسماعیلیان الموت، دائماً مد نظرشان بود و مذهب اسماعیلیه در آنجا نفوذ بسیار داشت. امیران محلی مازندران و گیلان همواره از نفوذ اسماعیلیه در دیلم وحشت داشتند و بارها به آنجا لشکرکشی کردند. دو خاندان حاکم محلی کوشیج و هزاراسبی در دیلم به اسماعیلیه متمایل بودند، به همین دلیل مناسبات بین آنها و امیران محلی آل‌کیا تیره بود و در نهایت به دست آل‌کیا از بین رفتند. مسئله اصلی ما در این تحقیق، تبیین حیات سیاسی اسماعیلیان دیلم از قرن ششم هجری قمری، به‌ویژه پس از سقوط الموت، است و اینکه دیلم با نفوذ اسماعیلیه، دچار چه تحولات سیاسی‌ای شد. نتیجه اینکه داعیان اسماعیلی نزاری از همان آغاز فعالیتشان در دیلم نفوذ کردند و با فتح الموت، دیلم به منطقه‌ای مهم و راهبردی برای اسماعیلیان تبدیل شد. با سقوط الموت، کوهستان‌های دیلم همچنان پایگاه سیاسی اسماعیلیان باقی ماند و تا اواخر قرن هشتم ه.ق. با حمایت خاندان کوشیج و هزاراسبی به حیات سیاسی خود ادامه دادند و سرانجام در رقابت سیاسی با آل‌کیا از بین رفتند.

https://adyan.urd.ac.ir/article_136087_f14c1cab6ef43c806dc4d2a28d66d307.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 9 18 2022 02 20 Exegesis or Interpretation: A Comparative Study of Mohammad Hoseyn Tabatabai's "Interpretation" Theory and Abdolkarim Sorush's "Apostolic Dreams" Theory تأویل یا تعبیر: بررسی مقایسه‌ای نظریۀ «تأویل» محمدحسین طباطبایی و نظریه «رؤیاهای رسولانه» عبدالکریم سروش 83 101 136090 10.22034/jrr.2021.275470.1842 FA حسین امامی دانشجوی دکترای فلسفه غرب - واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران- ایران بیژن عبدالکریمی دانشیار گروه فلسفه، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران- ایران Journal Article 2021 03 01 A comparative look at Tabatabai's theory of "interpretation" and Sorush's theory of "apostolic dreams" shows that both of them do not consider the sacred text to be confined to its historical structure, and think about the truth and essence of the sacred text behind its appearance. The theory of interpretation, which is the arc of ascent, the opposite of the arc of descent, and means discovering the connection between the existing Quran and its objective truth (i.e. the Hidden Book or the Mother of the Book), is superior to the theory of apostolic dreams for various reasons: 1. Theory of interpretation is consistent with the Semitic, Hebrew and Islamic traditions 2. It covers all evidence at the same time 3. It is in full accordance with the appearance of the Quran 4. It accepts the holiness and humanity of the Quran 5. It can respond to the concerns mentioned in the sixth article of the Apostolic Dreams, which made Sorush consider the Quran to be man-made and dreamlike 6. Adopting a mystical approach and employing the theory of interpretation of "the Mother of the Book" has caused Tabatabai, unlike Sorush, to go beyond the knowledge of propositions and reach existential and intuitive knowledge. But Sorush, by accepting the expansion of prophetic experience and apostolic dreams, has eliminated the problem instead of solving it. نگاهی تطبیقی به نظریه «تأویل» طباطبایی و نظریه «رؤیاهای رسولانه» سروش نشان می‌دهد که هر دوی آنها کُنه متن مقدس را محصور در ساختار تاریخی‌اش نمی‌دانند، و به حقیقت و باطن متن مقدس در پس ظواهرش می‌اندیشند. نظریه تأویل که قوس صعود و خلاف قوس تنزیل و انزال، و به معنای کشف ارتباط میان مصحف موجود با حقیقت عینی‌اش (یعنی کتاب مکنون، امّ‌الکتاب) است، به دلایل گوناگونی بر نظریه رؤیاهای رسولانه برتری دارد؛ نظریه تأویل 1. با سنت سامی، عبری، اسلامی سازگار است؛ 2. هم‌زمان همه شواهد را پوشش می‌دهد؛ 3. با منطوق قرآن انطباق تام دارد؛ 4. قدسیت و بشری‌بودن قرآن را هم می‌پذیرد؛ 5. می‌تواند به دغدغه‌های مذکور در مقاله ششم رؤیاهای رسولانه، که سروش را به بشری و رؤیایی‌انگاشتن قرآن سوق داده است، پاسخ دهد؛ 6. رویکرد عرفانی و اشراب نظریه تأویل از امّ‌الکتاب باعث شده است طباطبایی، برخلاف سروش، از معرفت گزاره‌ای فراتر رود و به معرفت وجودی و شهودی برسد، اما سروش با پذیرش بسط تجربه نبوی و رؤیاهای رسولانه به جای حل مسئله به حذف آن روی آورده است.

https://adyan.urd.ac.ir/article_136090_3cf65da1a58935b4254f33d915a1bf72.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 9 18 2022 02 20 Analysis and Review of Abd al-Karim Sorush's View on the Knowledge of Shiite Imams تحلیل و بررسی دیدگاه عبدالکریم سروش درباره علم امامان شیعه 103 120 136081 10.22034/jrr.2021.281678.1863 FA محمد حسن نادم دانشیار گروه شیعه‌شناسی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران Journal Article 2021 04 17 Simultaneously with the emergence of the issue of Imamate, the Shiites, citing the words of the Holy Prophet (S), insisted on the special knowledge of the Imams more than any other features. They assigned it a key role in establishing the Imamate and considered it as a theological issue with different approaches. Abd al-Karim Sorush Dabbagh is one of the modern thinkers who has recently commented on the position and scientific authority of the Imams (AS) with a pluralistic approach. He has criticized the Shiites' belief in the scientific position of the Imams in several ways, and has basically considered it an exaggerated idea. In this article, by analyzing and reviewing his speech and writing, we try to clarify some important issues including: 1. His dualism about the revelatory knowledge of the Imams after the Holy Prophet (S) 2. His instrumental use of al-Ghazzali to show him as an accomplice; 3. Accusing the Shiites of exaggeration for believing in the revelatory knowledge of the Imams (AS). هم‌زمان با پیدایش مسئله امامت، شیعیان با استناد به سخنان پیامبر اعظم k برای برخورداری امامان از علم ویژه بیش از هر ویژگی دیگر اصرار ورزیدند. در تثبیت امامت نقش کلیدی برای آن قائل شدند و با رویکردهای مختلف در زمره مباحث کلامی به آن نظر انداختند. از جمله نواندیشانی که اخیراً با رویکرد تکثرگرایانه درباره جایگاه و مرجعیت علمی امامان b اظهارنظر کرده، عبدالکریم سروش دباغ است. او از چند جهت باورمندی شیعیان به جایگاه علمی امامان را نقد کرده، و از اساس اندیشه‌ای غالیانه به شمار آورده است! در این جستار می‌کوشیم با تحلیل و بررسی گفتار و نوشتار وی چند مسئله مهم را روشن کنیم: 1. دوگانه‌پنداری او درباره علوم وحیانی امامان پس از پیامبر اکرم k؛ 2. استفاده ابزاری از غزالی برای هم‌داستان جلوه‌دادن او با خود؛ 3. واردکردن اتهام غلو به شیعیان به دلیل باورداشتن به علم وحیانی امامان.

https://adyan.urd.ac.ir/article_136081_d2a2f37a9ccc074254e9331a5ba6126c.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 9 18 2022 02 20 A Comparative Study of the Stages of Journey towards God in Mehr Creed and Yoga School بررسی مقایسه‌ای مراحل سلوک در کیش مهر و مکتب یوگه 121 141 136088 10.22034/jrr.2021.262920.1810 FA سعید گراوند دانشیار گروه ادیان و عرفان، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، ایران امیر هاشم پور دانشجوی کارشناسی ارشد ادیان و عرفان، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، ایران Journal Article 2020 12 21 Soluk (the journey towards God) in its general meaning is the process of spiritual evolution and breaking away from the apparent world and joining the sacred world, which has been common in various religions in different ways from the distant past. Iran and India, due to their cultural affinities as well as their deep and almost similar worldview, have adopted profound methods to achieve the highest spiritual status. Iranian Mehr and Mithras creed have long sought to go through the seven stages of soluk, that is, complete departure from selfishness and absorption in the sun of truth and joining Mehr. The school of yoga, by imposing difficult austerities and going through eight stages, has provided the possibility of spiritual evolution to reach the position of Samadhi (the state of meditative consciousness). To this end, the abandonment of carnal attachments and the renunciation of worldly life, the school of Yoga and the creed of Mithras/Mehr have proposed methods, each of which has had its own global effects. These methods are sometimes similar, and sometimes have differences, that stem from the worldview, soluki thinking, and esoteric perceptions of the founders of these two creeds. The research findings show soluk and soluki thinking is one of the fundamental systematic reflections in the ancient Eastern traditions that is effective both in terms of theory and theoretical life and in terms of practice and practical life. سلوک در معنای عام خود، سیرِ تحول معنوی و گسستن از عالم صورت و پیوستن به عالم قدس است که در ادیان گوناگون به طُرق مختلف از گذشته‌های بسیار دور معمول بوده است. ایران و هند به سبب قرابت‌های فرهنگی و نیز جهان‌بینی عمیق و تقریباً مشابه خود، شیوه‌های سلوکی ژرفی را برای نیل به متعالی‌ترین مقام معنوی اتخاذ کرده‌اند. مهر ایرانی و کیش میتراس از گذشته‌های دور در پی عبور از هفت مرحله سلوک، یعنی خروج کامل از خودبینی و جذب در خورشیدِ حقیقت و پیوستن به مهر بوده است. مکتب یوگه نیز با تکلیف‌کردن ریاضت‌های دشوار و سیر در مراحل هشت‌گانه، امکان تحول معنوی را برای رسیدن به مقام سمادهی فراهم کرده است. در پی این مقصود، یعنی ترک تعلق و دست‌کشیدن از حیات دنیوی، مکتب یوگه و کیش میتراس/مهر شیوه‌هایی عرضه کرده‌اند که هر یک به سهم خود تأثیرات جهانی داشته‌اند. این شیوه‌ها بعضاً تشابه، و گاه تمایزاتی دارند که ناشی از جهان‌بینی، تفکر سلوکی و دریافت‌های باطنیِ بنیان‌گذاران این دو طریقت بوده است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد سلوک و تفکر سلوکی از تأملات نظام‌مندِ بنیادین در سنت‌های کهن شرقی است که هم در مقام نظر و حیات نظری و هم در مقام عمل و حیات عملی تأثیرگذار است.

https://adyan.urd.ac.ir/article_136088_8bce346de5d21ed9c73df6e1738facc5.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 9 18 2022 02 20 Rereading the Religiosity of Yarsan بازخوانی دین‌بودگی یارسان 143 167 136086 10.22034/jrr.2021.261350.1805 FA اردشیر منظمی استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران Journal Article 2021 04 17 Yarsanians have been known and seen in Iran as Ahl-e-Haq, and others have called them Alavi, Nusayri, Shamloo, Sarali, Gholat, Baktashi, and so on. Anin (while) Ahl-e-Haq expresses the ideas of the woolen people, dervishes and anyone who has the passion and mania of Farzan (mysticism) in his heart and eyes. The ancient writings of Yarsanis have long called the special religion of some Lors and Kurds Yarsan, and it seems that the name of Ahl-e-Haq is a new name for them and not a self-proclaimed name by themselves. On the other hand, the many similarities of the Yarsanism with Islam, especially the Shiites, cannot be overlooked. Many luminaries and saints of Yari rituals came to be known after the emergence of Islam in Islamic lands and with its teachings. The discourse of the dawn of creation, the heavenly prophets, the monotheistic worldview, the special place of Imam Ali, the pure veils of the Prophet and many other beliefs are signs of Islam and Shiism. Pan (Ama) the story of the Yarsanian religiosity is much deeper than many think and requires more careful research. Yaryan's efforts to revive the Iranian religion, the Kurdish religion, the sanctity of the book "End", the prophethood of Shah Sahak and beliefs such as anthropomorphism, Donadon and many other beliefs, show that the Yarsanism is a different religion. In this article, we try to show the religiosity of Yarsan, by using the report-processing method and adopting a phenomenological approach from the perspective of religious researchers (field of religions). یارسانیان را در ایران به نام اهل حق دانسته و دیده‌اند و دیگران، علوی، نُصیری، شاملو، صارلی، غُلات، بکتاشی و ... خوانده‌اند. آنین (در حالی) که نام اهل حق گویای پندار، پنداشت و انگاشت پشمینه‌پوشان، درویشان و هر آن کس است که داشتار شور و شیدای فرزان (عرفان) بر دل و دیده باشد. نوشتارهای کهن یارسانی، آیین ویژهٔ برخی از لران و کردان را از دیرباز یارسان نامیده‌اند و چنین برمی‌آید که نام اهل حق، نامی جدید بر اینان باشد نه نامی خودخوانده از سوی خودشان. از دیگر سوی، بی هیچ روی نمی‌توان مانندگی‌های فراوان آیین یارسان را با اسلام و به‌ویژه شیعه از دیده دور داشت. بسیاری از بزرگان و بُرزشمندان (قدیسان) آیین یاری پس از پدیداری اسلام در سرزمین‌های اسلامی و با آموزه‌های آن به پیدایی آمده‌اند. گفتمان سپیده‌دم آفرینش، پیامبران آسمانی، جهان‌بینی یکتاپرستانه، جایگاه ویژهٔ امام علی و پردگیان پاک پیامبر و بسیاری باورها نشان از رنگ و انگ اسلام و شیعه دارد. پَن (اما) داستان دین‌بُرداری یارسانیان بسی از آنچه بسیاری پنداشته‌اند ژرف‌تر و نیازمند پژوهش‌های نغزتر است. تلاش یاریان برای زنده‌ساختن «آیین ایران» و «آیین کردان»، ورجاوندی (تقدس) دفتر «سرانجام»، پیامبرگونگی شاه سَهّاک و باورهایی همچون خداانسان‌انگاری، دونادون، بیا و بس و فراوان باورهای دیگر، نشان از دیگردینیِ یارسان دارد. در این جستار می‌کوشیم تا به شیوهٔ گزارشی‌پردازشی و به روش پدیدارشناسانه از نگاه دینان‌پژوهی (رشتهٔ ادیان)، دین‌گونگی و دین‌بودگی یارسان را بنمایانیم.

https://adyan.urd.ac.ir/article_136086_b438b1ac41db6edb27575f604f0dbd61.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 9 18 2022 02 20 A Study of Confucius's Political Ideas in the Formation of the Utopia بررسی اندیشه‌های سیاسی کنفوسیوس در شکل‌گیری آرمان‌شهر 169 186 136079 10.22034/jrr.2021.233916.1720 FA سیدسعید رضا منتظری استادیار گروه ادیان و عرفان، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران 0000-0002-2311-3118 نرگس خاندل دانشجوی دکتری ادیان و عرفان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران 0000-0002-7775-6282 Journal Article 2020 06 04 How to draw the ideal world and the components of achieving it has been always one of the fundamental human questions. Among these, the political thought of Confucius and his ideal world in ancient China has a special place. He considers the formation of the utopia to be possible when the moral principles, practice of Lee's principle, the rule of the wise ruler and the amendments are carried out in it. He believes that the utopia in China will be achieved by imitating the golden and mythical age of ancient China, teaching moral virtues to rulers and setting them as role models for society. In this research, using an analytical and theoretical approach, we try to study the political components of the utopia theory in the Confucianism and answer the question: What is the method and plan of Confucius to reach the utopia? ترسیم جهان آرمانی و مؤلفه‌های دست‌یابی به آن همواره یکی از پرسش‌های اساسی بشر است. در این میان اندیشه سیاسی کنفوسیوس و جهان آرمانی‌اش در چین باستان جایگاه ویژه‌ای دارد. وی شکل‌گیری جامعه آرمانی را این‌گونه میسر می‌داند که اصول اخلاقی و عمل به اصل لی، حکمرانی حاکم حکیم و اصلاح نام‌ها در آن انجام پذیرد. او معتقد است آرمان‌شهر در چین با الگوبرداری از دوران طلایی و اسطوره‌ای چین باستان و آموزش فضیلت‌های اخلاقی به حاکمان و الگو قراردادن آنها برای جامعه محقق خواهد شد. در این پژوهش می‌کوشیم با رویکردی تحلیلی و نظری مؤلفه‌های سیاسی و نظریه آرمان‌شهر در آیین کنفوسیوس را بررسی کنیم و به این پرسش پاسخ دهیم که: روش و برنامه کنفوسیوس برای رسیدن به آرمان‌شهر چیست؟

https://adyan.urd.ac.ir/article_136079_59e55104bc2242083c7236904c5f5008.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 9 18 2022 02 20 A Comparative Study of the Meaning of Numbers in Girih Design from the Perspective of Religions بررسی مقایسه‌ای معنای اعداد در طراحی هندسه گره از منظر ادیان 187 213 136084 10.22034/jrr.2021.279089.1855 FA فرزانه قرائتی جهرمی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران حمیدرضا شریف دانشیار گروه معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0002-9248-3569 Journal Article 2020 06 04 It is important to use patterns as one of the most important components of architecture in order to create sustainable architecture. One of the components of patterns in architecture is the art of Chinese knotting, in the geometry of which numbers are the most important factor and basis of naming. It seems that by knowing the meanings of numbers and their correct use in different places, and far from the doctrinal issues of secular civilizations, it is possible to introduce practical, lasting and eternal patterns for the use of Chinese knotting in religious civilizations. Using the descriptive-analytical method, this study examines the semantic patterns of numbers as a mediating variable between Chinese knotting and the beliefs of human civilization, and through a comparative examination of the meaning of numbers in civilizations, expresses the use of Girih in different places. The results show that by knowing the semantic aspects of numbers, twelve knots can be considered as an ancient model in most civilizations and eight knots can be named as a special and dominant pattern of religions, but there is no evidence to attribute special knots to secular civilizations. استفاده از الگوها، به ‌عنوان یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های معماری، به منظور خلق معماری ماندگار، اهمیت دارد. یکی از اجزای الگوها در معماری، هنر گره‌چینی است که در هندسه‌اش، اعداد مهم‌ترین مؤلفه و مبنای نام‌گذاری است. به ‌نظر می‌رسد با آگاهی از معانی اعداد و به‌کارگیری صحیح آنها در مکان‌های متفاوت، بتوان در تمدن‌های دینی و به دور از مسائل اعتقادیِ تمدن‌های غیردینی، الگوهایی کاربردی، ماندگار و جاودانه برای استفاده از گره‌چینی مطرح کرد. این پژوهش با روش توصیفی‌تحلیلی الگوهای معنایی اعداد را به‌ عنوان متغیر میانجی، میانِ گره‌چینی و اعتقادات تمدن بشری، بررسی کرده و از مقایسه تطبیقی معنای اعداد در تمدن‌ها، کاربرد گره‌چینی در مکان‌های مختلف را بیان می‌کند. نتایج نشان می‌دهد با آگاهی از جنبه‌های معنایی اعداد می‌توان گره‌های دوازده را در بیشتر تمدن‌ها کهن‌الگو دانست و از گره‌های هشت به‌ عنوان الگوی خاص و غالب ادیان نام برد، اما شواهدی برای نسبت‌دادن گره‌های خاص به تمدن‌های غیردینی وجود ندارد.

https://adyan.urd.ac.ir/article_136084_ac55a25f041641d0ba10b559ad5a78d0.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 9 18 2022 02 20 Reflection of Advaita Vedanta and Yoga on Abulafia's Prophetic Kabbalah بازتاب ادویته ودانته و یوگا در قبالای نبوی ابراهیم ابوالعافیه 215 231 136080 10.22034/jrr.2021.237563.1739 FA فاطمه مغفوری دانشجوی دکتری ادیان و عرفان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران 0000-0003-1614-0190 محمد رضا عدلی استادیار گروه ادیان و عرفان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران Journal Article 2020 07 10 Abraham Abulafia (d. ca. 1291), a Jewish mystic, believed that the purpose of the higher life was to attain perfection and virtue, and that the best way to achieve this goal was to focus on God by expressing the silent and vowel letters that make up his name. Because the divine name is the essence and truth of God, hence Abulafia initiated methods for combining letters. But among all his practical teachings, the highest and most prominent one is the technique of expressing the divine name. He associated the mention of the divine name with special breathing techniques and head and neck movements. On the other hand, we know that these practices have been common in the Hindu tradition since ancient times. Due to Abulafia's familiarity with the Hindu tradition, some have spoken of his influence on the Hindu tradition. In this article, we examine this issue and see that the school of Abulafia was similar to the Hindu tradition in three respects: emphasis on the indescribability of the transcendent truth, emphasis on specific methods of chanting and emphasis on mystical ecstasy. ابراهیم ابوالعافیه (متوفای حدود 1291 م.)، از عرفای یهودی، عقیده داشت هدف از زندگی عالی، دست‌یابی به کمال و فضیلت است و بهترین راه برای رسیدن به این هدف، تمرکز و تعمق درباره خداوند به واسطه بیان‌کردن حروف صامت و مصوتی است که تشکیل‌دهنده نام او است، چراکه نام الاهی همان ذات و حقیقت خدا است. از این‌رو، ابوالعافیه ابتکاراتی را در زمینه شیوه ترکیب حروف به وجود آورد. اما در میان تمام آموزه‌های عملی‌اش، عالی‌ترین و برجسته‌ترین آنها، تکنیک مربوط به بیان نام الاهی است. او ذکر نام الاهی را با شیوه‌های تنفسی خاص و حرکات سر و گردن همراه کرد. از سوی دیگر، می‌دانیم که در سنّت هندویی این اعمال از دیرباز رواج داشته است. با توجه به آشنایی ابوالعافیه با سنت هندویی برخی، از تأثیرپذیری او از سنت هندویی سخن گفته‌اند. در این مقاله این موضوع را بررسی می‌کنیم و می‌بینیم که مکتب ابوالعافیه از سه منظر با سنت هندویی مشابهت داشته است: تأکید بر وصف‌ناپذیری حقیقت متعالی، تأکید بر شیوه‌های خاص ذکرگویی، تأکید بر خلسه عرفانی.

https://adyan.urd.ac.ir/article_136080_d0c37fc4d9f83bd11870ee68fa327655.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 9 18 2022 02 20 Evaluating the Anthropological Foundations of Theravada Buddhism Based on the Foundations of Al-Hikmah Al-Motaaliyah ارزیابی مبانی انسان‌شناختی ترواده بودیسم بر اساس مبانی حکمت متعالیه 233 252 136083 10.22034/jrr.2021.258844.1800 FA علی جعفری استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه علوم پزشکی، اراک، ایران محمد مهدی علیمردی استادیار گروه ادیان غیرابراهیمی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران Journal Article 2020 11 23 Cognition of man has always been the focus of various religious, philosophical and mystical schools. Today, thinkers pay attention to and welcome mystical religions without Sharia, such as Buddhism. Theravada Buddhism, as a traditional reading of Buddhist teachings, analyzes man from a philosophical and mystical perspective. Reflecting on the anthropological foundations of Buddhism will deepen our knowledge of man in this religion. Therefore, the present study, while introducing the anthropological foundations of Theravada Buddhism, seeks to evaluate it on the basis of the principles of Al-Hikmah Al-Motaaliyah (transcendent wisdom). This study, using a descriptive-analytical method, finally concludes that the anthropology of Buddhism is incomplete in some respects and does not answer some questions about the origin of existence and the philosophy of human existence. By denying God and introducing man as the supreme being of the universe, as well as by denying the fixed soul, the Buddha considers human nature to be nothing more than a combination of five parts: the physical body, feeling, perception, mental manifestations, and knowledge. What is experienced as an individual is nothing but a process. In the anthropology of Theravada Buddhism, man is a creature who is trapped in the chain of Samsara due to repeated births and is liberated by joining Nirvana. شناخت انسان همواره محل توجه مکاتب مختلف دینی، فلسفی و عرفانی بوده است. امروزه اندیشمندان به آیین‌های عرفانی بدون شریعت، مانند آیین بودا، توجه دارند و از آن استقبال می‌کنند. ترواده‌ بودیسم نیز به عنوان قرائتی سنتی از آموزه‌های بودا، با نگاه فلسفی و عرفانی انسان را تحلیل می‌کند. تأمل در مبانی انسان‌شناختی بودیسم شناخت ما از انسان در این آیین را عمیق‌تر خواهد کرد. بدین‌منظور پژوهش حاضر ضمن معرفی مبانی انسان‌شناختی ترواده ‌بودیسم، در صدد است آن را بر اساس مبانی حکمت متعالیه ارزیابی کند. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی‌تحلیلی در نهایت به این نتیجه می‌رسد که انسان‌شناسی بودیسم از جهاتی ناقص است و به برخی از پرسش‌ها درباره مبدأ هستی و فلسفه وجودی انسان پاسخ نمی‌دهد. بودا با انکار خدا و معرفی انسان به عنوان برترین موجود عالم و همچنین با انکار نفس ثابت، ماهیت انسان را چیزی جز ترکیبی از پنج بخش، یعنی بدن فیزیکی، احساس، ادراک، نمودهای روانی، و دانستگی نمی‌داند و آنچه به عنوان یک فرد تجربه می‌شود چیزی جز فرآیند شدن نیست. در انسان‌شناسی ترواده بودیسم انسان موجودی است که به سبب تولدهای مکرر در زنجیره سمساره گرفتار آمده و با پیوستن به نیروانا به رهایی می‌رسد.

https://adyan.urd.ac.ir/article_136083_ff75a2c72266aedf8c0ed865e181b5a7.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 9 18 2022 02 20 The Concept of Enlightenment: A Comparative Study of the Perspectives of Huineng and Abu Said Abu al-Khayr مفهوم «روشن‌شدگی»: بررسی مقایسه‌ای دیدگاه هوئی‌ننگ و ابوسعید ابوالخیر 253 274 136082 10.22034/jrr.2021.252520.1791 FA مریم علوی دانشجوی دکتری ادیان و عرفان، دانشگاه آزاد قم، قم، ایران مهدی لک زایی استادیار گروه ادیان و عرفان تطبیقی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران ابوالفضل محمودی دانشیار گروه ادیان و عرفان تطبیقی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران Journal Article 2020 10 12 Neighboring traditions have always had a natural, albeit indirect, interaction. The same is true of Buddhist mysticism and Islamic Sufism, and although many elements of ascetic conduct are inherent, their similarities basically go back to asceticism and austerity. Disagreement over the issue of enlightenment in the Chen / Zen school had led to divisions among the school's leaders and professors. One group believed in "gradual enlightenment" and the other in "instantaneous / sudden enlightenment". Shenshio represents the gradual school and Huiang represents the sudden school. In the Khorasan School, Sufi differences of opinion regarding Sahw and Sokr led scholars to classify the Sufis of the region into the people of Sahw and the people of Sokr. The purpose of this article is to establish a bridge between these two traditions to understand them more deeply. The characteristic of Buddhist Zen is the concept of "enlightenment" and the special feature of Khorasan Sufism is the issue of Sahw and Sokr, which this paper has placed them not against each other but together in order to establish a trans-historical dialogue between them. Using a descriptive-analytical method with a comparative approach, this article analyzes the discourse of enlightenment in the Zen Buddhist tradition and Sahw and Sokr in Khorasan Sufism, and explains the commonalities and differences between the two traditions. Despite the differences, there are many similarities between these two schools (Chen or Zen according to Huineng and instant enlightenment with Khorasan Sufism according to Abu Said Abu al-Khayr and his emphasis on Sahw and Sokr). همواره سنت‌هایی که در مجاورت هم بودند، به نحو طبیعی و البته غیرمستقیم، تأثیر و تأثر متقابل داشته‌اند. این موضوع درباره عرفان بودایی و تصوف اسلامی نیز صادق است، هرچند بسیاری از عناصر سلوک زاهدانه ذاتی است و اساساً شباهت‌های موجود به نفس زهد و ریاضت برمی‌گردد. اختلاف نظر بر سر مسئله روشن‌شدگی در مکتب چن/ذن باعث ایجاد دسته‌بندی میان رهروان و استادان این مکتب شده بود. گروهی به «روشن‌شدگی تدریجی» و گروه دیگر به «روشن‌شدگی آنی/ناگهانی» باور داشتند. شن‌سیو نماینده مکتب تدریجی و هوئی‌ننگ نماینده مکتب ناگهانی است. در مکتب خراسان اختلاف نظر صوفیان راجع به صحو و سکر باعث شد محققان، صوفیان این خطه را به دو گرایش اهل صحو و اهل سکر دسته‌بندی کنند. هدف این مقاله تأسیس پلی میان این دو سنت به منظور فهم عمیق‌تر آنها است. مشخصه ذن بودایی مفهوم «روشن‌شدگی» است و ویژگی خاص تصوف خراسان مسئله صحو و سکر است که این نوشته آنها را نه در برابر هم بلکه در کنار هم نشانده است تا میانشان گفت‌وگویی فراتاریخی برقرار کند. این مقاله با بهره‌گیری از روش توصیفی‌تحلیلی با رویکرد مقایسه‌ای گفتمان روشن‌شدگی در سنت ذن بودایی و صحو و سکر در تصوف خراسان را تحلیل، و وجوه اشتراک و افتراق این دو سنت را تبیین کرده است. میان این دو مکتب (چن یا ذن به روایت هوئی‌ننگ و روشن‌شدگی آنی با تصوف خراسان به روایت ابوسعید ابوالخیر و تأکیدش بر سکر و جذبه) با وجود تفاوت‌ها، شباهت‌های بسیار وجود دارد.

https://adyan.urd.ac.ir/article_136082_c72a69c06f69bf72f994862d56f7e23a.pdf