دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 2 4 2015 02 20 A Review of Theorizing of the Inclusivism of the Second Vatican Council نگاهی به نظریه‌‌پردازی‌های شمول‌گرایانه ناظر به شورای دوم واتیکانی 9 26 111505 FA عبدالرحیم سلیمانی استادیار گروه فلسفه، دانشگاه مفید قم. Journal Article 2014 10 02 Dharma is one of the most important teachings of Buddhism upon which many other teachings of the religion are based. A notion similar to Dharma preexists Buddhism in Hindu culture under the title of Ryth that is associated with the cosmic order. Later in Buddhism, the Ryth has also taken several meanings and functions, getting related with law, morality and the four noble truths. In this paper, first, we will briefly survey and explain various meanings and functions of Dharma in Hinduism and Buddhism and point to some similar notions in the other religions. Finally we conclude that teachings similar to Dharma could be detected in the other religions and cultures. Although the Buddha does not actually teach anything about God, but his teachings on Dharma looks like the concept of God in other religions such as Logos in the Christianity. در تاریخ مسیحیت، اندیشه غالب، انحصارگرایی دینی بوده و نجات و رستگاری مخصوص مسیحیان شمرده می‌شده است. شورای دوم واتیکان، که در سال 1962 تشکیل شد، کوشید از این موضع انحصارگرایانه سخت، فاصله بگیرد و موضعی شمول‌گرایانه، که نجات غیرمسیحیان را ممکن می‌دانست، اتخاذ کند. دو تن از عالمان الاهیات مسیحی معاصر، یعنی کارل رانر و هانس کونگ، کوشیده‌اند موضع اعلامیه این شورا را به صورت نظری مدون کنند. رانر نظریه «مسیحیان بی‌نام و نشان» و کونگ نظریه «حرکت از کلیسامداری به سوی خدامداری» را مطرح می‌کند. این نوشتار به بیان موضع شورای دوم واتیکان و نظریه رانر و کونگ در این ‌باره و بررسی این دو نظریه می‌پردازد. به نظر می‌رسد این دو نظریه‌پرداز در تطبیق این نظریه بر متون مقدس و آموزه‌های اساسی پذیرفته‌شده در تاریخ الاهیات مسیحی موفقیت چندانی نداشته‌اند. با این حال، باید اصل نظریه این دو عالم را در مقایسه با نظریه انحصارگرایانه عالمانی چون کارل بارت، مترقی به شمار آورد.

https://adyan.urd.ac.ir/article_111505_ea3b5a18eba3ad9fa2e925d6c0fb6beb.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 2 4 2015 02 20 A Critical Intra-Religious Survey on the Legitimacy of the Bible in Christianity بررسی و نقد درون‌دینی حجیت کتاب مقدس در مسیحیت 27 46 111503 FA سید مرتضی میرتبار دانشجوی دکتری مطالعات تطبیقی ادیان، دانشگاه ادیان و مذاهب . مهراب صادق نیا استادیار گروه ادیان ابراهیمی، دانشگاه ادیان و مذاهب. Journal Article 2014 08 25 Bible is the greatest theological source of Christianity that enjoys the ultimate intra-religious legitimacy possible. Legitimacy can be defined as a feature formed in the history of a scripture or that of its interpretation, dealing with the sanctity being kept by its creator. The prominent Christian theologians considered Bible as the revelation of God that was descended by the Holy Spirit, while prophets and messengers were merely His medium. There are several verses in the New Testament confirming the legitimacy of the Bible. It is also considered by the Jesus Christ of high validity and legitimacy. Therefore it should be emphasized that everyone is to respect and obey the Bible as a legitimate and valid holy book. The Church, doctrines and the community should follow the Bible in terms of validity, but there are many problems regarding its internal legitimacy that result in the invalidity of its reasoning. This article critically surveys the reasoning for the legitimacy of the bible. کتاب مقدس بزرگ‌ترین منبع الاهیاتیِ مسیحیت است که از لحاظ درون‌دینی بیشترین حجیت و اعتبار ممکن را دارد. حجیت ویژگی‌ای است که در تاریخ هر نوشته یا شرح آن به وجود می‌آید و از احترام و تقدسی سخن می‌گوید که خالق آن کار، آن را حفظ کرده است. الاهی‌دانان بزرگ مسیحی از همان سده‌های نخستین، کتاب مقدس را کلام و وحی الاهی دانسته‌اند که از طریق روح‌القدس نازل شده و انبیا و رسولان فقط وسیله و قلم او بوده‌اند. آیات مختلفی در عهد جدید وجود دارد که حجیت کتاب مقدس را اثبات می‌کند. عیسی مسیح نیز کتاب مقدس را معتبر و دارای حجیت فراوان می‌دانست. لذا باید گفت کتاب مقدس معتبر است و همه موظف به اطاعت از آن هستند. انسان‌ها و اعتقادنامه‌ها و کلیسا باید تابع اعتبار کتاب مقدس باشند. اما اشکالات متعددی به حجیت دورنی کتاب مقدس وارد است که باعث بی‌اعتباری استدلال‌های آن می‌شود. در این مقاله استدلال‌های حجیت کتاب مقدس را بررسی و نقد می‌کنیم.

https://adyan.urd.ac.ir/article_111503_410264ca2235e6b0ed842883e0af9ca0.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 2 4 2015 02 20 A Comparative Study on the Death Rituals of Iranian Muslims and Zoroastrians and Their Influences on Each Other مقایسه تطبیقی آیین مرگ در بین مسلمانان و زرتشتیان و بررسی میزان تأثیرپذیری آنها از یکدیگر. 47 70 111516 FA عباس مسیخی دانشجوی دکتری شیعه شناسی، دانشکاه ادیان و مذاهب 0000-0002-5727-1528 زهرا حق پرست کارشناسی ارشد ادیان غیر ابراهیمی، دانشگاه ادیان و مذاهب. Journal Article 2014 10 20 from the very beginning of the world human being has been preoccupied with the fact of death and the end of life. Regarding death, there are various instructions in different cultures either religious or irreligious including a wide range of beliefs from the eternal world to denial of whatever after life is. It can be claimed that Divine religions, relying on non-humanly teachings, supply their followers with a more brightened perspective through a comprehensive and consistent package of instructions about this supernatural subject. Amongst the religions, Islam as the termination of divine ones and Zoroastrianism as the oldest religion separately explained the subject of death in a clear method. A comparison between these explanations along with their pre-instructions and post-instructions indicates some amazing similarities and differences including some informative points as well. The present article aims at investigating and comparing the views of Islam and Zoroastrianism on death rituals according to the instructions of transmission, surveying their influences on each other as well. مرگ‌اندیشی و اندیشه پایان هستی انسان یکی از دغدغه‌های بشر از ابتدای پیدایش بوده و هست. در این خصوص آموزه‌های مختلفی در فرهنگ‌های جوامع مختلف، اعم از دینی و غیردینی، شکل گرفته که طیف وسیعی از انکار همه آنچه بعد از حیات است تا آموزه فروغ جاودانه در جهان بعد را در بر می‌گیرد. ادیان الاهی با تکیه بر آموزه‌های غیربشری در خصوص این مسئله ماوراء‌الطبیعی گزاره‌های کامل‌تر و مفصل‌تری عرضه کرده‌اند که می‌تواند دورنمایی شفاف‌تر برای پیروانشان به ارمغان آورد. در این میان، دو دین اسلام، به عنوان مدعی خاتمیت ادیان، و دین زرتشت، به عنوان مدعی کهن‌ترین ادیان الاهی، هر کدام به‌تفصیل این انگاره را با بیانی شیوا به تصویر کشیده‌اند. مقایسه این دو تصویر از مرگ به همراه آموزه‌های پیشینی و پسینی آن تشابهات و تفاوت‌های شگفت‌انگیزی را نمایان می‌کند که می‌تواند نکات آموزنده‌ای را در بر داشته ‌باشد. این نوشتار در پی آن‌ است که با مقایسه تطبیقی نگاه به مرگ به عنوان یکی از مهمترین آیین‌های گذار بین دو دین، تشابهات و تفاوت‌های این دو و میزان تأثیر و تأثر آنها از یکدیگر را معین کند.

https://adyan.urd.ac.ir/article_111516_3c804c357b6b6b63e354eacc37d2377f.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 2 4 2015 02 20 The Crucifixion and Death of Jesus from the Viewpoint of Muslim Exegetists تصلیب و مرگ عیسی از نگاه مفسرین اسلامی 71 88 111565 FA عارفه گودرزوند دانشجوی دکتری مطالعات تطبیقی ادیان گرایش الهیات مسیحی، دانشگاه ادیان و مذاهب محسن گلپایگانی دانشجوی دکتری مطالعات تطبیقی ادیان گرایش الهیات مسیحی، دانشگاه ادیان و مذاهب Journal Article 2014 10 02 While the Crucifixion, death and Resurrection of Jesus is amongst the most fundamental and controversial events in the history of Christianity, it has become a place for disagreement between the Muslim and the Christian. If we consider the Crucifixion and death of Jesus, from two aspects i.e. theological and historical, it must be said that the theological difference between the two religions in terms of the doctrine of the Christ originates from their different historical narrations of it. According to the Gospels, Jesus Christ was arrested by the Roman soldiers, put into trial and then crucified and buried, but after three days rose from the dead and ascended to the Heaven. The Muslim Narrations of the Crucifixion and death of Jesus is very different from its Christian version. The viewpoint of some Muslim exegetists on the event looks like that of their Christian counterparts. Surveying the Muslim Narrations It could be told that they did not manage to get to a determined account of the Crucifixion, death and Resurrection of Jesus, each of them having some vague and challenging points. It might be told that those Muslim narrations that are in the same direction with the Christian ones could be more justifiable to assent. تصلیب، مرگ و قیام حضرت عیسی (ع) از رویدادهای بنیادی‌ و جنجالی‌ تاریخ مسیحیت، و در عین حال یکی از نقاط اختلافی میان مسلمانان و مسیحیان است. اگر برای مسئله تصلیب و مرگ عیسی (ع)، دو بعد الاهیاتی و تاریخی قائل شویم، باید گفت تفاوت الاهیاتی آموزه مسیح در دو دین، ناظر به تفاوت روایت تاریخی آن است. رویداد تصلیب و مرگ مسیح در کل نظام دینی مسیحیت جایگاه محوری دارد و اساس بسیاری از آموزه‌های بنیادین شده است. مطابق اناجیل، مسیح به دست سربازان رومی دست‌گیر، محاکمه و به صلیب کشیده شد و پس از آن دفن گردید، امّا پس از سه روز از میان مردگان برخاست و به آسمان صعود کرد. روایت تصلیب عیسی و مرگ او در اسلام بسیار متفاوت با روایت مسیحی آن است. دیدگاه برخی مفسران درباره به صلیب رفتن عیسی، به نوعی هم‌طراز و همسان با روایت مسیحیان از ماجرای تصلیب عیسی است. با بررسی تفاسیر و ادله متفاوت می‌توان گفت مفسران اسلامی به نظری کاملاً قطعی درباره به صلیب رفتن عیسی یا وفات او نرسیده‌اند و ادله هر کدام نقاطی مبهم و مناقشه‌پذیر دارد و شاید بتوان ادعای مفسران همدل با روایت مسیحی از به صلیب رفتن عیسی را خالی از وجه ندانست و به آن نزدیک شد.

https://adyan.urd.ac.ir/article_111565_a5636ad8b544be8dae96810fd84a7486.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 2 4 2015 02 20 Cosmic Order in the Avesta and Tao Te Ching نظم کیهانی در اوستا و دائو دِ ‌جینگ 89 116 111576 FA قهرمان نوری دانشجوی کارشناسی ارشد ادیان و عرفان، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان. سجاد دهقان زاده استادیار گروه ادیان و عرفان، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان. 0000-0002-8823-6709 Journal Article 2014 10 11 The cosmic order has always been one of the most important phenomena drawing the attention of the scholars of all religions. Cosmic order organizes the Cosmos and governs all the events in Nature enveloped within Earth’s environment. It seems that cosmic order has received a special attention in Zoroastrianism and Taoism since the nature is to some extent a holy notion as a result of the expression of the cosmic order. In the ancient Iran cosmic order equals Āshā, enjoying an extensive range of meaning, as a principle foundation of Zoroastrianism. The term Āshā means the Truth but terminologically it denotes an eternal spiritual and ethical law established by Ahura Mazda. Based on Āshā, any action in the realm of human behavior and morality is followed by a reaction and any good or bad deed has its own specific reward. Similarly in the realm of natural rules the expression of Āshā is the order and balance of nature which is the cause of its permanence. The term denoting cosmic order in Taoism is Tao, including the natural ordering and moral order as the comprehensive rule of life. Tao is a permanent law based on which the nature moves forward and the balance dominating the world is the result of such a movement. According to Tao Te Ching, human, Tao and nature are the heads of the triangle of being and their harmony is secured by some other factors such as Yin-Yang, the two active and receiving principles of being, and the Five Elements (Wu Xing). یکی از پدیده‌های مهم که از دیرباز ارباب ادیان به آن توجه داشته‌اند، نظم کیهانی است. اصطلاح «نظم کیهانی» بر راستی و انضباطی دلالت دارد که در تمام ساحت‌های عالم هستی جاری است و امور بر اساس آن انتظام می‌یابند. عنایت به این موضوع ظاهراً در زرتشتی‌گری و تائوئیسم جلوه‌های ویژه‌ای دارد؛ بنا بر متون مقدس این آیین‌ها، طبیعت تا حدی به واسطهٔ ظهور نظم کیهانی در آن مقدس است. در ایران باستان، نظم کیهانی معادل «اشه» است و به عنوان یکی از مبانی اصلی دین زرتشتی، قلمرو معنایی گسترده‌ای دارد. «اشه» به معنای راستی است، اما اصطلاحاً عبارت از قانون معنوی و اخلاقی سرمدی است که اهورامزدا تأسیس کرده است. بنا بر اشه، در حوزه رفتار و اخلاق انسانی، هر کنشی، واکنشی و هر کار نیک یا بدی، پاداش یا پادافره خاص خود را در پی دارد؛ در حوزه قانون طبیعی نیز، تبلور اشه نظم و تعادل طبیعت است که علّت مبقیهٔ آن به شمار می‌رود. تائو، اصطلاح دالّ بر نظم کیهانی در تائوئیسم است و به عنوان قانون فراگیر حیات، انتظام طبیعی و نظم اخلاقی را شامل می‌شود. تائو قانون ثابت و جاویدانی است که معیار تکامل هستی و سیر اشیا به شمار می‌رود. انسان، تائو و طبیعت، رئوس مثلث عالم هستی را در تائو‌ته‌چینگ شکل می‌دهند و هماهنگی آنها از طریق عوامل دیگری همچون یین- ‌یانگ به عنوان دو اصل فعّال و پذیرای هستی و پنج عنصر (وو- شینگ) میسر می‌شود.

https://adyan.urd.ac.ir/article_111576_60d1f51c17418bb12b9bf94d289c7204.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 2 4 2015 02 20 A Survey on Dharma in Buddhism بررسی درمه در دین بودا 117 130 111504 FA سید علی حسینی دانش آموخته کارشناسی ارشد ادیان و عرفان تطبیقی، دانشگاه سمنان. ولی عبدی دانشجوی دکتری ادیان و عرفان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران. Journal Article 2014 09 28 Dharma is one of the most important teachings of Buddhism upon which many other teachings of the religion are based. A notion similar to Dharma preexists Buddhism in Hindu culture under the title of Ryth that is associated with the cosmic order. Later in Buddhism, the Ryth has also taken several meanings and functions, getting related with law, morality and the four noble truths. In this paper, first, we will briefly survey and explain various meanings and functions of Dharma in Hinduism and Buddhism and point to some similar notions in the other religions. Finally we conclude that teachings similar to Dharma could be detected in the other religions and cultures. Although the Buddha does not actually teach anything about God, but his teachings on Dharma looks like the concept of God in other religions such as Logos in the Christianity. «درمه» یکی از آموزه‌های مهم بودایی به شمار می‌آید، به طوری که بسیاری از تعالیم این دین پیرامون همین مفهوم شکل گرفته است. مشابه مفهوم «درمه» پیش از آیین بودا در فرهنگ هندو وجود دارد که در آنجا به «ریته» معروف است و با نظم کیهانی ارتباط دارد. بعدها در آیین بودا نیز معانی و کارکردهای مختلفی به خود گرفت و با شریعت، اخلاق و چهار حقیقت برین ارتباط پیدا کرد. ما در این نوشتار بعد از تبیین و توضیح معانی و کارکردهای مختلف درمه در هندوییسم و بودیسم به‌اختصار به مفاهیم مشابه آن در ادیان دیگر اشاره می‌کنیم. در نهایت به این نتیجه می‌رسیم که شبیه آموزه درمه را می‌توان در آیین‌ها و فرهنگ‌های دیگر هم تشخیص داد. همچنین، با اینکه بودا درباره خداوند به معنای متعارف کلمه تعلیم نداد، اما آموزه‌های وی راجع به درمه شبیه مفهوم خداوند در ادیان دیگر است. یکی از این آموزه‌ها مفهوم لوگوس در مسیحیت است.

https://adyan.urd.ac.ir/article_111504_c5003aac2795d218db6ee83e5dbb28ec.pdf

دانشگاه ادیان و مذاهب پژوهش های ادیانی 2345-3230 2 4 2015 03 16 Dao De Jing: Origins of Contemporary Feministic Thought دائو دِ جینگ: سرچشمه‌های اندیشه معاصر فمینیستی 131 160 23941 FA مهدی لکزایی استادیار گروه ادیان شرق دانشگاه ادیان و مذاهب. Journal Article 2014 12 16 In this article the author studies the notion of feminist in Dao De Jing and intends at replacing the Daoist notion of femininity with the Daoist notion of complementarity of the contrasting couples to present interesting perceptions on how to explain femininity (and masculinity). The author of the article interprets the notions of femininity and masculinity in Dao De Jing as interdependent notions. He also suggests that this project is not fruitful unless the dualistic viewpoints or cliché frameworks are purged away from this notion. In the first part he contemplates on the notion of femininity in Dao De Jing as well as the values and ideals associated with it, and then in the second part cautiously studies the Daoist notion of femininity under the light of the feministic thought in the contemporary western philosophy to demonstrate that the Daoist notion of femininity by itself does not have anything for the contemporary feministic thought. In the third part a reasoning is presented to support the claim that Daoist thought enjoys significant "notional origins" to bestow to the contemporary feministic philosophy. In this part two basic notions of Daoist thought namely Dao and De as well as their interrelation are surveyed as an example of thoughts pertaining to the Daoist notion of complementarity. The author demonstrates in this part that these basic thoughts supply us with the ground for a new approach to the notions of femininity and masculinity that could be addressed as a subject of contemporary feministic thought. در این مقاله مفهوم «فمینیست» در دائو دِ جینگ بررسی شده است. نویسنده در پی آن است که به جای مفهوم دائویی زنانگی، مفهوم دائویی مکمل‌بودگی زوج‌های متضاد را نشان دهد. وی در بخش نخست، مفهوم زنانگی در دائو دِ جینگ، و ارزش‌ها و آرمان‌های مرتبط با آن را مد نظر قرار می‌دهد. سپس در بخش دوم، مفهوم دائویی زنانگی را در پرتو اندیشه فمینیستی در فلسفه معاصر غرب به گونه‌ای محتاطانه بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که مفهوم دائویی زنانه‌نگری به خودی خود چیز چندانی برای تفکر فمینیستی معاصر ندارد؛ در بخش سوم نیز استدلالی اقامه می‌شود به سود این مدعا که تفکر دائویی «سرچشمه‌های مفهومی» مهمی برای عرضه به فلسفه فمینیستی معاصر دارد. در این بخش دو مفهوم اساسی تفکر دائویی، یعنی «دائو» و «دِ»و رابطه میان آنها به عنوان نمونه‌ای از اندیشه‌های اساسی مربوط به مفهوم دائویی مکمل‌بودگی بررسی می‌شود؛ نویسنده در این بخش نشان خواهد داد که این اندیشه‌های اساسی، مبنایی برای رویکردی تازه به مفاهیم زنانگی و مردانگی در اختیار می‌نهند که می‌تواند موضوع بحث تفکر فمینیستی معاصر قرار گیرد.

https://adyan.urd.ac.ir/article_23941_f93e38fc386aa093d1d4e5e14e7a2177.pdf