آدمیت، فریدون (1394)، امیرکبیر و ایران، تهران: خوارزمی.
اسماعیلی، محبوبه (1387)، «انگلستان و گسترش فرقۀ بهائیت در ایران، با تأکید بر عصر پهلوی»، تاریخپژوهان، ش16، ص 4-28.
افراسیابی، بهرام (1366)، بهائیت به روایت تاریخ، تهران: پرستش.
افراسیابی، بهرام (1368)، تاریخ جامع بهائیت (نوماسونی)، تهران: سخن.
انتظاری، امید (1386)، «بهائیت در آینه اسناد»، مجله زمانه، ش61، ص 79-83.
بختیاریزاده، علی (1381)، نقش سیاسی و اقتصادی شبکه بهائیت در حکومت پهلوی دوم، پایاننامۀ کارشناسی ارشد علوم سیاسی، تهران: دانشگاه امام صادق؟ع؟.
بلیکی، نورمن (1396)، طراحی پژوهشهای اجتماعی، ترجمه حسن چاوشیان، تهران: نی.
بیکر، ترز ال (1394)، نحوۀ انجام تحقیقات اجتماعی، ترجمه هوشنگ نایبی، تهران: نی.
پیت، ریچارد؛ هارتویک، الین (1384)، نظریههای توسعه، ترجمه مصطفی ازکیا و رضا صفری شالی و اسماعیل رحمانپور، تهران: لویه.
تامسون، کنت؛ و دیگران (1381)، دین و ساختارهای اجتماعی (مقالاتی در جامعهشناسی دین)، ترجمه علی بهرامپور و حسن محدثی، تهران: کویر.
جانسون، چالمرز (1363)، تحول انقلابی، ترجمه حمید الیاسی، تهران: امیرکبیر.
چمنخواه، لیلا (1391)، بهائیت و رژیم پهلوی، تهران: نگاه معاصر.
حسنلو، امیرعلی (1386)، «شکلگیری بهائیت و پیوند با صهیونیسم»، نشریه مشرق موعود، ش3، ص181-200.
حسنلو، امیرعلی (1394)، استبداد، استعمار و بهائیت، قم: مرکز مدیریت حوزههای علمیه.
حسینی طباطبایی، مصطفی (1380)، ماجرای باب و بهاء، تهران: روزنه.
حقدار، علیاصغر (1395)، مدرناندیشان ایرانی و بهائیت، تهران: باشگاه ادبیات.
خزائی، مهدی (1397)، ایدئولوژی بهائیت، همدان: دانشجو.
خسروپناه، عبدالحسین (1388)، «سیر انتقادی در تاریخ و باورهای بهائیت»، کتاب نقد، ش53- 52، ص13-60.
راوندی، مرتضی (1382)، تاریخ اجتماعی ایران؛ فرقههای مذهبی در ایران، جلد نهم، تهران: روزبهان.
زاهد زاهدانی، سعید (1394)، بهائیت در ایران، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
ساعی، احمد (1388)، «نقد و ارزیابی نظریه نظام جهانی: موافقان و منتقدان»، فصلنامه مطالعات سیاسی، ش5، ص 1-25.
شریفی، سعید (1390)، «بهائیت و سیاست»، فصلنامه مطالعات تاریخی، ش32، ص120-147.
شریفیشکوه، زینب (1397)، «وضعیت فکری و فرهنگی ایران در عصر قاجار»، فرهنگ پژوهش، ش 33، ص 127- 148.
شفا، امانالله (1349)، نامهای از سنپالو (بابیت و بهائیت)، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
شمیم، علیاصغر (1374)، ایران در دورۀ سلطنت قاجار (قرن سیزدهم و نیمۀ اول قرن چهاردهم مهشیدی)، تهران: مدبر.
شیرازی، حبیبالله؛ امینی، علیرضا (1382)، تحولات سیاسی و اجتماعی ایران از دوران قاجاریه تا رضاشاه (1320 ش-1209ق)، تهران: قومس.
عبداللهیف، فتحالله (1336)، گوشهای از مناسبات روسیه و ایران و سیاست انگلستان در ایران- در آغاز قرن نوزدهم، ترجمه غلامحسین متین، تهران: ستاره.
عموئی، مرتضی (1396)، در مرز سنت و مدرنیته؛ جستارهایی در باب بابیگری، بهائیگری و پاک دینی، تهران: باشگاه ادبیات.
فشاهی، محمدرضا (1386)، از گاتها تا مشروطیت (گزارشی کوتاه از تحولات فکری و اجتماعی در جامعۀ فئودالی ایران)، تهران: گوتنبرگ.
فشاهی، محمدرضا (1394)، واپسین جنبشهای قرون وسطایی در دوران فئودال، تهران: فردوس.
فضائی، یوسف (1351)، تحقیق در تاریخ و فلسفۀ بابیگری، بهائیگری و کسرویگرایی، تهران: مؤسسه مطبوعاتی فرخی.
فوران، جان (1380)، مقاومت شکننده؛ تاریخ تحولات اجتماعی ایران از صفویه تا سالهای پس از انقلاب اسلامی، ترجمه احمد تدین، تهران: رسا.
قبادزاده، ناصر (1381)، روایتی آسیبشناختی از گسست نظام و مردم در دهۀ دوم انقلاب، تهران: فرهنگ گفتمان.
کرزن، جورج (1367)، ایران و قضیۀ ایران، ترجمه غلامعلی وحید مازندرانی، تهران: انتشارات شرکت علمی و فرهنگی.
کرسول، جان دبلیو (1373)، طرح پژوهش: روشهای کیفی، کمی و ترکیبی، ترجمه علیرضا کیامنش و مریم دانای طوسی، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
کسروی، احمد (1355)، بهائیگری، تهران: فرخی.
کوزنتسوا، ن.آ.ر (1358)، پیرامون تاریخ نوین ایران: اوضاع سیاسی و اقتصادی-اجتماعی ایران (در پایان سدۀ هجدهم تا نیمۀ نخست سدۀ نوزدهم میلادی)، ترجمه سیروس ایزدی، تهران: بینالملل.
الگار، حامد (1396)، دین و دولت در ایران: نقش علما در دورۀ قاجار، ترجمه ابوالقاسم سری، تهران: توس.
گلدتورپ، جی.ای (1373)، جامعهشناسی کشورهای جهان سوم (نابرابری و توسعه)، ترجمه جواد طهوریان، مشهد: چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی.
موسوی اردبیلی، عبدالکریم (1348)، جمال ابهی، تهران: انتشارات جهان.
میبدی، محمد؛ زارع، رحمان (1391)، «بررسی نقش علما در برخورد با مسئله بابیت و بهائیت»، تاریخ در آینه پژوهش، ش2، ص 85- 98.
نبوی رضوی، مقداد (1398)، اندیشۀ اصلاح دین در ایران؛ مقدمهای تاریخی، تهران: شیرازۀ کتاب ما.
نجفی، محمدباقر (1357)، بهائیان، تهران: نشر کتابخانه طهوری.
نورمحمدی، مهدی (1390)، شیخیه و بابیه در ایران، تهران: نگاه.
نوری، هادی (1395)، «تبیین تاریخی-اجتماعی تجزیۀ سرزمینی ایران در عصر قاجار»، جامعهشناسی تاریخی، ش1، ص 299-263.
نیکو، حسن (1390)، فلسفه نیکو، بهاهتمام علی امیر مستوفیان، تهران: راه نیکان.
همیلتون، ملکم (1398)، جامعهشناسی دین، ترجمه محسن ثلاثی، تهران: ثالث.
ویلسون، برایان؛ کرسول، جیمی (1387)، جنبشهای نوین دینی (محدودیتها و امکانات)، ترجمه محمد قلیپور، مشهد: مرندیز.
یین، رابرت. کی (1376)، طرح تحقیق و روشهای موردپژوهی، ترجمه هوشنگ نایبی، تهران: آینده پویان.
Alter, SN. (1923), Studies in Baha'ism, Beirut: American Press.
Buck, C. (1996). Rituals in Babism and Baha'ism. International Journal of Middle East Studies, 28(3), 418–422. Retrieved from.
Buck, C. (2020), Baha'i Faith: The Basics,Londen: Routledge: 1st edition.
Griffin, Larry. (1993). “Narrative, Event-Structure Analysis and Causal Interpretation in Historical Sociology.” American Journal of Sociology, 98(5), 1094–1133.
Hartz, P. (2009), Baha'i Faith (World Religions), New York: Chelsea House Publishers.
Lawson, T. (2012), “Baha'i religious history”, Journal of Religious History, Vol 36, No 4, pp 463- 470.
Smith, P. (2008), an introduction to the Baha'i faith (Introduction to Religion), Cambridge university press.
Vail, A. R. (1914). “Baha'ism – A Study of a Contemporary Movement.” Harvard Theological Review, 7(3), 339–357.
