این پژوهش مقایسهای تطبیقی بین سنت در قرآن و لوگوس در الهیات مسیحی است. دادههای پژوهش اثبات میکند که لوگوس دارای معانی متعددی است و در یک کاربرد به معنای اراده حاکم بر جهان یا عقل الهی یا خردی است که همهچیز را اراده و تدبیر میکند. سنت الهی (سنة الله) نیز در قرآن بارها به معنی قانون بدون تبدیل و تغییر الهی آمده است که در نظام هستی جاری و ساری است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که سنت الهی و لوگوس به حقیقتی تکوینی اشاره دارند که در یک معنا بر یکدیگر منطبقاند و دارای مراتب بوده و از حاکمیت یک ارادهی واحد بر جهان حکایت میکنند. در این پژوهش از روش توصیفی ـ تحلیلی استفاده شده است.
بحثهای مقایسهای بین آموزههای ادیانی میتواند به چند نکته مفید بیانجامد. زیرا اولاً: از این طریق حس حقیقتجویی آدمی اشباع میگردد و فرد جستجوگر به حقایق هر دین آنگونه که عالمان آن دین بیان نمودهاند، پی میبرد. و این از پیشداوریهایی که در بسیار موارد خلاف انصاف است، مانع میشود. و ثانیاً: از آنجاکه اساس ادیان به پیامبران الهی میرسد که همه از کانونی واحد بیان حقایق میکنند، ازاینرو، همه آنها از تکوین و حقیقت ثبوتی در اندازه طور وجودی خویش خبر میهند و البته آگاهی از این همرأیی به همگرایی وحدت دلها میانجامد. و ثالثاً: بحث سنت الهی و لوگوس، بهگونهی ویژه، در این اسلام و مسیحیت، از پایهایترین آموزههای هر دو دیناند. مدعای این پژوهش آن است که این دو از نظر مفهومی بسیار به هم متقاربند.
