نقد و بررسی رویکرد جامعه‌شناسی تاریخی شریعتی در اسلام شناسی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 ایلام بلوارشهید بهشتی.روبروی اداره پست.صدا و سیمای ایلام

2 گروه آموزشی تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام واحد شهر ری ایران تهران

3 استاد راهنما.دانشگاه آزاد یادگار امام شهر ری تهران ایران.نویسنده مسئول

10.22034/jrr.2021.250498.1779

چکیده

چکیده
بررسی روش‌شناسی شریعتی در اسلام‌شناسی نشان می‌دهد که خلاقیت‌ها و نوگرایی‌های وی در ارائه تفسیر متفاوت از دین بی‌شک نتیجه نوآوری‌های روش‌شناختی وی در بکارگیری دستاوردهای جامعه‌شناسی و فلسفه تاریخ جدید در بازتعرف مفاهیم و باورهای دینی است. رویکرد شریعتی در مطالعات اسلامی را می‌توان در بستر جامعه‌شناسی دین قرار داد. شریعتی سه مولفه تاریخ‌گرایی(توجه به پیشینه و نقش تاریخی پدیده‌ها)، عینی‌گرایی و نگرش‌نظام‌مند را به عنوان ویژگی اصلی روش خود همواره مورد توجه قرار داده است. این مقاله با بکارگیری روش تاویلی با رویکرد تحلیلی- تاکیدی تلاش دارد تا نشان دهد که روش‌ منحصر به فرد شریعتی در مطالعات اسلام شناسی زمینه‌ساز توجه به ابعاد جدیدی در متون دینی و تاریخ اسلامی شده است که از بستر آن امکان یک خوانش ایدئولوژیک از دین برای وی فراهم گردیده است. در رویکرد اسلام شناسی شریعتی توجه ویژه‌ای به پتانسیل‌های سیاسی و اجتماعی دین اسلام و مذهب تشیع شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Critique of Shariati's Historical Sociological Approach Islamic Studies

نویسندگان [English]

  • noorsaid asa 1
  • mahdi goljan 2
  • fereshteh etefagh far 3
1 ایلام بلوارشهید بهشتی.روبروی اداره پست.صدا و سیمای ایلام
2 مشاور
3 tahran iran استاد راهنما
چکیده [English]

A study of Shariati's methodology in Islamic studies shows that his creativity and modernity in providing a different interpretation of religion is undoubtedly the result of his methodological innovations in applying the achievements of sociology and modern philosophy of philosophy in redefining religious concepts and beliefs. Shariati's approach to Islamic studies can be placed in the context of the sociology of religion. Shariati has always considered the three components of historicism (attention to the background and historical role of phenomena), objectivism and systemic attitude as the main features of his method. Using an interpretive method with an analytical-emphatic approach, this article tries to show that Shariati's unique method in Islamic studies has paved the way for attention to new dimensions in religious texts and Islamic history, from which an ideological reading of religion is possible for him. Provided. In the approach of Shariati - Islamic studies, special attention has been paid to the political and social potentials of Islam and Shiism.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Islamology
  • the approach of sociology
  • objectivism
  • Systematic Attitude
  • History